Πίεση τιμών και μείωση κόστους οι κίνδυνοι για τις επιχειρήσεις το 2013

Capital

Πίεση τιμών και μείωση κόστους οι κίνδυνοι για τις επιχειρήσεις το 2013

Βελτίωση της επιχειρηματικής τους δραστηριότητας μέσω της μείωσης του κόστους και της αύξησης της αποτελεσματικότητας, επιδιώκουν οι επιχειρήσεις καθώς οι προοπτικές της παγκόσμιας οικονομίας παραμένουν αβέβαιες, σύμφωνα με την έκθεση Business Pulse: Exploring the duel perspectives of the top 10 risks and opportunities in 2013 and beyond της Ernst & Υoung.

Όπως σημειώνεται στη σχετική ανακοίνωση, η έκθεση, η οποία βασίζεται σε στοιχεία έρευνας μεταξύ διευθυντικών στελεχών 641 επιχειρήσεων από 21 χώρες, εκδίδεται από το 2008 κάθε χρόνο, με στόχο την παρακολούθηση των κινδύνων και ευκαιριών που αντιμετωπίζουν οι επιχειρήσεις σε παγκόσμιο επίπεδο.

Η πίεση στις τιμές αποτελεί το μεγαλύτερο κίνδυνο που αναδεικνύουν οι επιχειρήσεις για το 2013, με τη διοίκηση να αναγνωρίζει ότι πρέπει να αναζητήσει νέους τρόπους για τη διατήρηση της κερδοφορίας της επιχείρησης της, την ώρα που οι ανεπτυγμένες αγορές συρρικνώνονται. Αυτό αντικατοπτρίζεται στην στροφή των εταιρειών προς την καινοτομία και τις ταχέως αναπτυσσόμενες αγορές με σκοπό τη δημιουργία νέων ευκαιριών, μια σημαντική διαφοροποίηση από το 2011 όταν οι εταιρείες επικεντρώνονταν στους κινδύνους που συνδέονται με το ρυθμιστικό περιβάλλον και τη συμμόρφωση, ενώ πιο σημαντική ευκαιρία θεωρείτο η υλοποίηση της επιχειρησιακής στρατηγικής.

Σχολιάζοντας τα ευρήματα της έρευνας, ο Randall Miller Global Risk Leader της Ernst & Young, παρατηρεί: «Με αναιμική ανάπτυξη στις ανεπτυγμένες αγορές και έντονο ανταγωνισμό τιμών, ο κόσμος έχει από καιρό στραφεί σε νέες αγορές για ευκαιρίες επέκτασης. Αλλά για να εκμεταλλευθούν αυτές τις ταχέως αναπτυσσόμενες αγορές, οι εταιρείες πρέπει να συσχετίσουν άμεσα τις ευκαιρίες με τους αντίστοιχους κινδύνους (και τα αντίστοιχα όρια ανοχής τους).Το ζήτημα δεν είναι το πώς οι εταιρείες θα μπουν σε αυτές τις αγορές, αλλά το πώς θα κερδίσουν»

Λειτουργική ευελιξία με στόχο υψηλότερες αποδόσεις

Υψηλοί μισθοί και κόστη, καθώς και σημαντικές νέες ρυθμιστικές επιβαρύνσεις σε διάφορους τομείς, οδηγούν τις επιχειρήσεις να αξιολογούν τη μείωση του κόστους και τη συνεπακόλουθη πίεση στα κέρδη ως το δεύτερο μεγαλύτερο κίνδυνο που αντιμετωπίζουν. Οι εταιρείες πρέπει να πάρουν δύσκολες αποφάσεις για το πώς θα μειώσουν το κόστος χωρίς να υποβαθμίσουν το προϊόν και το επίπεδο των υπηρεσιών τους.

Για τις πολυεθνικές εταιρείες που προσπαθούν να ισορροπήσουν την αύξηση της ανταγωνιστικότητας στις βασικές αγορές με την ανάπτυξη σε νέες αγορές, η επανεξέταση από μια παγκόσμια προοπτική του κόστους και της τοποθεσίας των επιχειρήσεων τους μπορεί να δημιουργήσει ευκαιρίες. Ως εκ τούτου, η λειτουργική ευελιξία είναι ζωτικής σημασίας για την επιβίωση και την ανάπτυξη σε μια ασταθή παγκόσμια οικονομία. Αυτό αναδεικνύεται από τα στελέχη των επιχειρήσεων που δραστηριοποιούνται στις ανεπτυγμένες αγορές, ως η δεύτερη μεγαλύτερη ευκαιρία.

Μεγάλη ευκαιρία αποτελεί η καινοτομία, ιδιαίτερα στις ταχέως αναπτυσσόμενες αγορές, τόσο ως προς τα νέα προϊόντα ή υπηρεσίες όσο και ως προς τη λειτουργία. Αυτό αντικατοπτρίζεται στο γεγονός ότι οι δαπάνες για έρευνα και ανάπτυξη στις ταχέως αναπτυσσόμενες αγορές αυξάνονται με τετραπλάσιο ρυθμό από τις ανεπτυγμένες αγορές.

Προσέγγιση του πελάτη: Σε αναζήτηση νέου τρόπου

Οι εταιρείες υιοθετούν επίσης τα νέα κανάλια μάρκετινγκ που εμφανίζονται, όπως τα μέσα  κοινωνικής δικτύωσης, τα οποία κατατάσσονται ως η τέταρτη μεγαλύτερη ευκαιρία για τις επιχειρήσεις, ανεβαίνοντας από την όγδοη θέση που κατείχαν το 2011. Αυτό ισχύει ιδιαίτερα για τις εταιρείες που δραστηριοποιούνται στις ταχέως αναπτυσσόμενες αγορές. Ωστόσο, οι αναδυόμενες τεχνολογίες αντιμετωπίζονται και ως απειλή και εξακολουθούν να συγκαταλέγονται μεταξύ των 10 κορυφαίων κινδύνων, καταλαμβάνοντας την ένατη θέση το 2012, έναντι της πέμπτης θέσης όπου βρίσκονταν το 2011.

Αναδύονται νέοι παράγοντες ως προς τη διαχείριση της εμπιστοσύνης των συνεργατών

Σε μακρο-επίπεδο, ο αυξανόμενος ρόλος που διαδραματίζουν οι κυβερνήσεις στις επιχειρήσεις αναφέρεται σήμερα ως ο έκτος μεγαλύτερος κίνδυνος που αντιμετωπίζουν οι εταιρείες, ανεβαίνοντας από την έβδομη θέση το 2011. Σε μεγάλο βαθμό αυτό οφείλεται στο αυστηρότερο κανονιστικό πλαίσιο, ιδίως στον χρηματοπιστωτικό τομέα, γεγονός το οποίο είναι διαδεδομένη αντίληψη και στις ταχέως αναπτυσσόμενες αγορές όπου οι κυβερνήσεις διαδραματίζουν όλο και πιο ενεργό ρόλο. Αυτό ενδέχεται να αλλάξει τη φύση του ανταγωνισμού και στην Κίνα. Για παράδειγμα, απαιτείται από ορισμένες πολυεθνικές να συνεργασθούν με τις τοπικές επιχειρήσεις, καθώς η χώρα προσπαθεί να υποστηρίξει την τοπική βιομηχανική βάση της. Ως εκ τούτου, η πολιτική των επιχειρήσεων έναντι των κυβερνήσεων και η διατήρηση καλών σχέσεων με αυτές, αποκτούν  ολοένα και μεγαλύτερη σημασία για τις επιχειρήσεις.

Πέραν της ανάμιξης του κράτους, το ρυθμιστικό περιβάλλον και η συμμόρφωση αναφέρονται ως ο έβδομος μεγαλύτερος κίνδυνος που αντιμετωπίζουν οι επιχειρήσεις, ενώ το 2011 βρίσκονταν  στην πρώτη θέση. Ωστόσο, η ευρύτερη αντίληψη των επιχειρήσεων περί υπευθυνότητας στην μετά-κρίση εποχή αντικατοπτρίζεται επίσης και στη δυνατότητα αξιοποίησης της εταιρικής κοινωνικής ευθύνης και της εμπιστοσύνης του κοινού. Πρόκειται για μια νέα «είσοδο» στη λίστα των δέκα κορυφαίων ευκαιριών η οποία κατατάσσεται στην όγδοη θέση, καθώς πολλοί θεσμικοί επενδυτές ζητούν σήμερα μεγαλύτερη διαφάνεια σε τομείς όπως τα περιβαλλοντικά και τα κοινωνικά θέματα, τα οποία μπορούν να επηρεάσουν τη βιωσιμότητα μακροπρόθεσμων επενδύσεων.

Ατενίζοντας το 2015 και τις προκλήσεις για τις επιχειρήσεις, ο Randall Miller καταλήγει: «Σύμφωνα με την έρευνά μας, οι εταιρείες όλο και περισσότερο συμφιλιώνονται με την μακροπρόθεσμη επιβράδυνση των ανεπτυγμένων αγορών αλλά και την αυξημένη έκθεσή τους στην αστάθεια της παγκόσμιας οικονομίας και των αγορών. Με τη σειρά του, αυτή η νέα κατάστασή φέρνει μαζί του μια σειρά από αναδυόμενες απειλές και ευκαιρίες για τις οποίες οι επιχειρήσεις πρέπει να προετοιμασθούν και να διαχειρισθούν ενεργά, καθώς πολλές από αυτές τις μεγάλες οικονομίες είναι στενά συνδεδεμένες μεταξύ τους. Το να περιμένεις να τερματισθεί η παγκόσμια οικονομική αβεβαιότητα δεν αποτελεί πλέον επιλογή».