Πολυνομοσχέδιο: Από την οικονομική αφαίμαξη των αδυνάτων στις ανθρωποθυσίες

Παπαδημούλης Δημήτρης

Πολυνομοσχέδιο: Από την οικονομική αφαίμαξη των αδυνάτων στις ανθρωποθυσίες

Τέσσερα χρόνια με απώλειες 40% στο εισόδημα μικρών και μεσαίων, 6 χρόνια ύφεσης, πρωτοφανούς σε παγκόσμια κλίμακα, ανεργία που πλησιάζει επικίνδυνα το 1/3 του ενεργού πληθυσμού, δεν είναι αρκετά για να τραφεί το τέρας των μνημονίων.

Η νέα κυβέρνηση φθείρεται γρήγορα από την εμμονική δέσμευσή της να υπηρετήσει τυφλά τις καταστροφικές επιλογές της γερμανικής ηγεσίας και την επιλογή της να ανατροφοδοτεί το σάπιο κρατικοδίαιτο πολιτικό/οικονομικό/μιντιακό κατεστημένο που την κρατά διασωληνωμένη στη ζωή.

Η απαίτηση της Τρόικας για ακόμη πιο τιμωρητικά μέτρα, σε συνδυασμό με την πλήρη έλλειψη βούλησης ΝΔ και ΠΑΣΟΚ για ουσιαστική φορολόγηση του μεγάλου πλούτου, έχουν ως αποτέλεσμα να έρχονται στην Βουλή νομοσχέδια ανθρωποθυσιών σαν το Πολυνομοσχέδιο του υπουργείου Οικονομικών, θυσία στον βωμό του επισκέπτη κ. Σόιμπλε.

Το κυριότερο στοιχείο του νομοσχεδίου είναι οι απολύσεις-ανθρωποθυσίες στον δημόσιο τομέα, όχι μόνο αυτές που προβλέπονται ρητά, αλλά και αυτές που θα μπορούν να γίνουν όποτε αποφασίσει ο αρμόδιος υπουργός. Οι προβλεπόμενες απολύσεις έχουν δύο χαρακτηριστικά: Πρώτον, πλήττουν την Παιδεία και την Τοπική Αυτοδιοίκηση, τομείς-κλειδιά για την κοινωνική πρόοδο και συνοχή.

Μάλιστα στον χώρο της Παιδείας αποδομείται η τεχνική εκπαίδευση, που πρόσφερε ευκαιρίες για προκοπή στα παιδιά των πιο φτωχών κοινωνικών στρωμάτων. Δεύτερον, οι απολύσεις έχουν χαρακτήρα οριζόντιο, χωρίς κανένα στοιχείο ιεράρχησης και αξιολόγησης, όπως άλλωστε όλα τα μέτρα που έχουν εφαρμοστεί τα τελευταία χρόνια.

Το φορολογικό σκέλος του πολυνομοσχεδίου είναι «μία από τα ίδια». Διατηρεί το βασικό ταξικό στοιχείο αδικίας, που είναι η διακριτή φορολόγηση των εισοδημάτων, με βάση την πηγή τους και όχι με ενιαία κλίμακα, μην αλλάζοντας ουσιαστικά την υπάρχουσα κατάσταση. Διατηρείται η φορο-ασυλία των εφοπλιστών, για τους οποίους μάλιστα, σύμφωνα με πληροφορίες, η κυβέρνηση προσανατολίζεται να θεσπίσει... εθελοντική συνεισφορά στα φορολογικά έσοδα! Κατά τα άλλα, τα βάρη θα εξακολουθήσουν να πλήττουν τους ήδη εξουθενωμένους μισθωτούς και συνταξιούχους, ενώ το παρασιτικό κεφάλαιο θα χαίρει ασυλίας μέσω των offshore, από τις οποίες το κράτος εισπράττει ψίχουλα από καθαρή και προκλητική έλλειψη πολιτικής βούλησης. Το ίδιο και οι ιδιώτες καναλάρχες, που διατηρούν τους σταθμούς τους σε καθεστώς παρανομίας, χωρίς να καταβάλλουν τα οφειλόμενα για την χρήση των δημοσίων συχνοτήτων.

Η κυβέρνηση αυτή, διπλά δέσμια των εσωτερικών και διεθνών εξαρτήσεων που η ίδια εξέθρεψε, αναπαράγει ένα ολοένα και πιο καταστροφικό αδιέξοδο. Ο ΣΥΡΙΖΑ έχει προτάσεις τόσο για το Δημόσιο όσο και για την φορολογία.

Για το Δημόσιο έχουμε τονίσει επανειλημμένα πως σε τέτοιες συνθήκες ανεργίας οι απολύσεις όχι μόνο δεν βελτιώνουν, αλλά επιδεινώνουν την οικονομία. Δεν υφίσταται πρόβλημα αριθμού δημοσίων υπαλλήλων, αλλά πρόβλημα ορθολογικής αξιοποίησης του ανθρώπινου δυναμικού, που έχει αξιόλογη παιδεία και δεξιότητες, αλλά είναι παροπλισμένο λόγω κυβερνητικών/κομματικών παρεμβάσεων από ΝΔ και ΠΑΣΟΚ, αλλά και αναχρονιστικών δομών και τεχνολογίας.

Για την φορολογία, ο ΣΥΡΙΖΑ προτείνει την υιοθέτηση ενιαίας προοδευτικής κλίμακας για το σύνολο των εισοδημάτων, ανεξαρτήτως πηγής, που είναι η βάση για ένα δίκαιο και απλό φορολογικό σύστημα, χωρίς εξαιρέσεις και διακρίσεις που ωφελούν τους έχοντες.
Τα νομοσχέδια της καταστροφής που έρχονται στη Βουλή δεν φέρνουν ούτε υπόνοια ανάκαμψης και είναι η ισχυρότερη αυτοδιάψευση της ημιθανούς κυβέρνησης του φιάσκου του δήθεν success story.

Η κοινωνία έχει ξεπεράσει τα όρια αντοχής και έχει ανάγκη περισσότερο από ποτέ από μια φρέσκια και ζωντανή πολιτική δύναμη που να είναι σε ανοιχτή γραμμή με την κοινωνία. Ο νέος, ενιαίος ΣΥΡΙΖΑ καλείται να καταστεί το επίκεντρο των εξελίξεων που δεν θα αργήσουν και θα φέρουν μία κυβέρνηση της Αριστεράς για την ανάσχεση της κατάρρευσης και το χτίσιμο μιας νέας, δημοκρατικής και υγιώς αναπτυσσόμενης Ελλάδας.