Η «ανακάλυψη» του τροχού

Πυργιώτη Μαριάνα

Η «ανακάλυψη» του τροχού

H είδηση είναι παντού: Ο Αμερικανικός κολοσσός Intel εξαγόρασε την Ισραηλινή εταιρεία Mobileye εξειδικευμένη στα συστήματα αυτόνομης οδήγησης έναντι …..15,3 δις δολαρίων!

Πρόκειται για την μεγαλύτερη εξαγορά στην ιστορία των Ισραηλινών high-tech εταιρειών, οι οποίες την τελευταία εικοσαετία έχουν εκτοξεύσει την οικονομία της χώρας συμβάλλοντας αποφασιστικά στους τρελούς ρυθμούς ανάπτυξης και την σχεδόν ανύπαρκτη ανεργία. Η  Mobileye δεν είναι μια start up εταιρεία, έχει δεκαετή προϊστορία στον χώρο, είναι leading company παγκόσμια. Οι θέσεις εργασίας διασφαλίζονται και η εταιρεία θα συνεχίσει να έχει έδρα το Τελ Αβίβ…

Με δεδομένο ότι η γειτονική σ΄ εμάς χώρα είναι το ένα τρίτο σε έκταση σε σχέση με εμάς και έχει περί τα 7εκ κατοίκους, κανείς μας δεν μπορεί να κρυφτεί πίσω από τον «φερετζέ» μιας άνισης σύγκρισης. Η σύγκριση εδώ γίνεται επί ίσοις όροις και μάλιστα περισσότερο απ΄ ότι φανταζόμαστε. Διότι η οικονομία της χώρας στα 80ς βούλιαξε μέχρι χρεωκοπίας με τον πληθωρισμό να τρέχει στο 1.200%. Αλλά δεν είχε βουλιάξει η πολιτική της τάξη η οποία σε μια πρωτοφανή και για τα δικά τους δεδομένα επίδειξη ενότητας και εθνικής υπευθυνότητας συγκρότησε ένα σχέδιο διάσωσης το οποίο συνυπέγραψαν όλοι οι κοινωνικοί φορείς και τα συνδικάτα εργαζομένων. Η Ισραηλινή οικονομία στράφηκε τότε προς στις νέες τεχνολογίες και έδωσε γενναιόδωρα κίνητρα στους επενδυτές στρέφοντας ταυτόχρονα νομοθεσία  και τριτοβάθμια εκπαίδευση σε αυτή την κατεύθυνση. Ναι, είχαν Αμερικανική βοήθεια και στήριξη. Κι εμείς είχαμε μεγαλύτερη από την Ε.Ε και δη δωρεάν. Ναι, είχαν τους δικούς τους «ομογενείς» επενδυτές. Εμείς όμως δεν πείσαμε ούτε αυτούς που θα ήθελαν να επενδύσουν. Αλλά δεν είχαν τίποτε άλλο. Ούτε ασφαλή γεωπολιτική θέση, ούτε ηρεμία εντός της χώρας, ούτε συνδέονται γεωγραφικά με την Ευρώπη ή άλλη μεγάλη αγορά. 

Στην κρίση για να διασωθούμε, παρά τις πολιτικές μεγαλοστομίες,  δεν χρειάζεται να ανακαλύψουμε τον τροχό. Χρειάζεται να πάρουμε τους ήδη υπάρχοντες τροχούς  που λειτουργούν μια χαρά στους άλλους και να τους φορέσουμε στο κρατικοδίαιτο κάρο της ελληνικής οικονομίας που ψευδώς ονομάζουμε «ελεύθερη οικονομία».