Οι καλύτερες απαντήσεις του Κώστα Σημίτη

Σταματάκου Σταματίνα

Οι καλύτερες απαντήσεις του Κώστα Σημίτη

Ο πρώην πρωθυπουργός Κώστας Σημίτης δίνοντας για πρώτη φορά μετά από 13 χρόνια συνέντευξη στον Παύλο Τσίμα και τη Σία Κοσιώνη απάντησε στον νυν πρωθυπουργό Αλέξη Τσίπρα για τις επίμαχες εξεταστικές, πρότεινε εκλογές, μίλησε για τον κίνδυνο Grexit, δεν άσκησε προσωπική κριτική στον Κυριάκο Μητσοτάκη παρά μόνο στη ΝΔ, προσέθεσε ότι η Τουρκία τώρα δεν πρέπει να γίνει μέλος της Ε.Ε. ενώ δεν απέκλεισε επεισόδιο στο Αιγαίο, αναφέρθηκε και στην κεντροαριστερά. Οι καλύτερες απαντήσεις του, ωστόσο, βρίσκονται στο τέλος.

Πρότεινε προσφυγή στις κάλπες φοβούμενος «ατύχημα» στην αξιολόγηση λόγω καθυστέρησης στη διαπραγμάτευση η οποία θα μπορούσε να οδηγήσει τη χώρα εκτός ευρωζώνης. Προσέθεσε ότι δεν πιστεύει πως υπάρχει σχέδιο Grexit. Όσον αφορά τον εν λόγω κυβερνητικό κόμμα υποστήριξε ότι «έχει χάσει τόσο πολύ την αποδοχή του κοινού και υπάρχει μία αδυναμία να γίνει μία πολιτική που θα οδηγήσει την Ελλάδα μπροστά. Χρειάζεται μία πλειοψηφία στην Βουλή, η οποία έχει τη δύναμη και την ικανότητα να πάρει τις αποφάσεις, σήμερα δεν υπάρχει αυτό».

Για τον Κυριάκο Μητσοτάκη έκανε θετική αναφορά για την εκλογή του στην ηγεσία της ΝΔ, δεν του άσκησε προσωπική κριτική παρά μόνο στη Νέα Δημοκρατία ενώ τόνισε ότι «Οι ξένοι δεν μπορούν να ανακατεύονται στην πολιτική των κομμάτων» υπονοώντας ότι η αντιπολίτευση δεν έχει κανένα λόγο να ψηφίσει τα μέτρα. Και συνέχισε «Αλίμονο τώρα, εάν έρχονται και οδηγίες από τις Βρυξέλλες, από τον οποιονδήποτε στο κάθε κόμμα της αντιπολίτευσης, θα είναι και αστείο και απαράδεκτο σε σχέση με τη λειτουργία της Δημοκρατίας.». Επίσης, υποστήριξε ότι το μνημόνιο του 2012 έχει ρυθμίσει τα εργασιακά που θέλει να ρυθμίσει η σημερινή κυβέρνηση και ουσιαστικά η Ελλάδα ζητά την ανάκληση του, πράγμα ανέφικτο αφού η κρίση δεν έχει τελειώσει.

Ερωτηθείς για την τοποθέτηση του πρωθυπουργού Αλέξη Τσίπρα ο οποίος είχε πει «αν οι υπουργοί μου εμπλέκονταν σε εξεταστικές, προανακριτικές, δεν θα γυρνούσα να κάνω το σοφό»  απήντησε ότι βλέπει τη διαφθορά ως κοινωνικό φαινόμενο, ότι «η διαφθορά είναι ένα κοινωνικό φαινόμενο και για να ξεπεραστεί η διαφθορά χρειάζονται προσπάθειες όσον αφορά τη δημόσια διοίκηση, τη δικαιοσύνη, τη λειτουργία της Πολιτείας, την παρέμβαση στην κοινή γνώμη. Η καταπολέμηση της διαφθοράς δεν γίνεται με καταγγελίες. Δεν γίνεται με μισαλλοδοξία. Δεν γίνεται με εξεταστικές επιτροπές. Δεν γίνεται με εχθρότητα. Γιατί όποιος καλλιεργεί εχθρότητα παράγει εχθρότητα.».

Ο πρώην πρωθυπουργός, ο οποίος είχε διαδραματίσει καθοριστικό ρόλο στο επεισόδιο των Ιμίων του 1996, πρότεινε και λύσεις για τις εντάσεις με την Τουρκία. Συγκεκριμένα είπε: «Εγώ πιστεύω ότι η τακτική που ακολουθήθηκε μέχρι θα έλεγα στην αρχή, μέχρι το 2004 και πάλι μετά από το 2010 για 2 χρόνια, είναι η τακτική των συνομιλιών με τους Τούρκους για όλα τα προβλήματα τα οποία υπάρχουν ώστε να λυθούν κατά κάποιο τρόπο τα προβλήματα αυτά χωρίς τριβές». Επίσης, για τα εξοπλιστικά είπε: «Γιατί να βρισκόμαστε διαρκώς στην ανάγκη των εξοπλισμών; Ήρθε ο υπουργός Εθνικής Άμυνας και είπε πρέπει να αγοράσουμε ένα αεροπλάνο. Και έγινε και φασαρία γιατί στη διάρκεια της δικής μου διακυβέρνησης αγοράζαμε αεροπλάνα λόγω των Ιμίων και τεθωρακισμένα κλπ. Γιατί να έχουμε εξοπλισμούς εμείς στην Ευρώπη οι οποίοι σε ποσοστιαία αναλογία είναι μεγαλύτεροι μετά της Μ. Βρετανίας; Είμαστε η χώρα εκείνη, η οποία εξοπλίζει περισσότερο μετά τη Μ. Βρετανία. Αναλογικά πάντα.».

Για την αποτυχία της μεταρρύθμισης Γιαννίτση το 2001 απάντησε ότι δεν ήταν μια περίοδος που θα μπορούσε να έχει γίνει μία πολιτική αναταραχή, το αναβάλαμε» προβάλλοντας μάλιστα ως δικαιολογία την κρισιμότητα της περιόδου και τη διεξαγωγή των Ολυμπιακών αγώνων. Και συνέχισε αποδίδοντας ευθύνες σου επόμενους λέγοντας «Η επόμενη κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας γιατί δεν έκανε τίποτε (…) Γιατί οι επόμενες κυβερνήσεις, οι οποίες ήρθαν μετά το 2010, και μεταξύ αυτών και η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ κάνανε ασφαλιστικό. Λοιπόν, γιατί φωνάζαν τότε και το κάνανε μετά;”.

Εξεπέλυσε εκ νέου επίθεση σε Κώστα Καραμανλή, μεταξύ άλλων για την απογραφή και για το χρέος –μιας και υποστήριξε ότι το χρέος ανέβηκε το 2008-2009-. Κατηγόρησε και το Γιώργο Παπανδρέου για απουσία σχεδίου το 2010 με αποτέλεσμα οι Ευρωπαίοι να πάρουν τις δικές τους πρωτοβουλίες.

Σημείωσε τις ευθύνες των Ευρωπαίων για την υπερφορολόγηση και την αυστηρότητα στην εφαρμογή του προγράμματος. Χαρακτήρισε τον στόχο για πρωτογενές 3,5% ως υπερβολικό ακόμη και για τρία χρόνια που λέει η Ελλάδα, πόσω δε μάλλον για δέκα χρόνια, όπως ζητά η Γερμανία «γιατί ένα πρωτογενές πλεόνασμα αυτού του ύψους, προέρχεται μόνο από υπερφορολόγηση». Έψεξε την κυβέρνηση γιατί ανάγει το χρέος σε κεντρικό ζήτημα «Όλα σχετικά με το χρέος έχουν ρυθμιστεί από το τρίτο μνημόνιο, η διαδικασία δηλαδή, και η διαδικασία λέει, ένα, δύο, τρία, το τέσσερα, είναι το ‘18, και το 4 είναι αυτή η διαπραγμάτευση που θέλει η ελληνική κυβέρνηση. Όταν λοιπόν η ελληνική κυβέρνηση λέει θέλω να διαπραγματευτώ αυτά που έχω συμφωνήσει το ’18, πριν, ή κοροϊδεύει τον κόσμο ή δεν αντιλαμβάνεται πώς έχει η κατάσταση». Επιπλέον, για την είσοδο της Ελλάδας στην Ευρωζώνη τόνισε ότι καμία χώρα της Ευρωπαϊκής Ένωσης δεν πρέπει ή δεν μπορεί να μείνει έξω ουσιαστικά, διότι αν μείνει έξω θα είναι πολύ χειρότερα από ότι αν θα είναι μέσα. Και γιατί αυτό. Διότι λόγω της παγκοσμιοποίησης όλα είναι και πιο συνδεδεμένα» επιμένοντας ότι η ένταξη στην ΟΝΕ έγινε με σωστά στοιχεία.

Όμως οι καλύτερες απαντήσεις του Κώστα Σημίτη ήταν για το Χρηματιστήριο, για τους στενούς του συνεργάτες που βρίσκονται στην φυλακή (Τσοχατζόπουλο, Μαντέλη) και στην αλλοδαπή (Παπαντωνίου), για το ΚΥΣΕΑ του οποίου προέδρευε και υπέγραφε τις παραγγελίες των εξοπλιστικών που αναρωτιέται γιατί ήταν τόσα πολλά, για τις γκρίζες ζώνες που άφησε στο Αιγαίο με τον Πάγκαλο στα τηλεοπτικά παράθυρα τα μεσάνυχτα και τους τρεις νεκρούς, για τον Οτσαλάν, για το χρέος που ως δια μαγείας εκτινάχθηκε, για το δαχτυλίδι στο Γιώργο Παπανδρέου, για τη μετάθεση ευθυνών στους επόμενους για όσα δεν έκανε (βλ. μεταρρύθμιση Γιαννίτση). Ήταν οι απαντήσεις που δεν έδωσε.

Ιστορίες του Σοφού Ρακούν (εναλλακτικώς, του Τάπερμαν)

Δυο παιδιά, καλά παιδιά
πολύ αντιπροσωπευτικά μυαλά
σπουδαγμένα με χαρτιά πολλά,
εγχώρια κι αλλοδαπά,
βγήκανε μια σκοτεινή νυχτιά
και ρωτήσαν μύρια όσα
ασήμαντα σημαντικά
να φάντασμ απ το παρελθόν
--το καλέσανε αυτά!--
και του πλέξανε εγκώμια
αγιογραφικά
κι όλο συμφωνούσαν
και ποτέ δε διαφωνούσαν
γιατί τους τά λεγε σοφά
λόγια σωστά κι ερμητικά
και κάνανε και μπρέικ
και κάνανε και κριτική
--στους άλλους βέβαια αυτή--
και πέρασ έτσι η βραδιά
όμορφα κι ιστορικά
και σούπερ παραμυθικά
αόριστα κι οριστικά,
και γίναν όλα τους καλά
απ τα παιδιά, τα δυο παιδιά
πού σανε πολύ καλά
και μάλα ερωτηματικά
χωρίς ένσταση καμιά
χωρίς ανάμνηση κακιά
χωρίς ονόματα πολλά
κι όλα καλά, πολύ καλά,
όμορφα, σεβαστικά,
όπως αρμόζει σε ρακούν σοφά

Του Στέλιου Ιατρού 

Σε όσες έδωσε δεν υπήρξε ψήγμα αυτοκριτικής. Παρουσιάστηκε ως τέλειος με αλάνθαστο ωσάν του Πάπα. Ένας λογιστής με τεφτέρι σε άμυνα. Α και να θυμάστε: Για όλα φταίνε οι άλλοι.