ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΟΙ

Λιμνιωτάκη Δέσποινα

Ψυχολόγος MSc, σύμβουλος σε θέματα διομαδικών διεργασιών & επικοινωνίας, κοινωνική επιχειρηματίας – συνιδρύτρια και Πρόεδρος της Κοινωνικής Συνεταιριστικής Επιχείρησης The Healing Tree (www.healingtreecommunity.com)

Dead Man Walking

Διανύουμε τις τελευταίες ημέρες του Αυγούστου. Τα μπάνια του λαού, το μεσημεριανό ραχάτι στα εξοχικά σπίτια των ιδιοκτητών, τα σώματα τα ανακατεμένα με αρμύρα και άμμο της νησιωτικής χώρας, τα πανηγύρια των πολιτιστικών συλλόγων, η μυρωδιά από τα γεμιστά - κυβερνητική δέσμευση - της νοικοκυράς, αυτή η πολιτισμική σημειολογία της εγχώριας κανονικότητας πνέει τα λοίσθια.

Γιατί μας αξίζει

Στο βιβλίο τους The Narcissism Epidemic: Living in the Age of Entitlement (2009) οι συγγραφείς Twenge και Campbell αναλύουν το πώς βρεθήκαμε παγκοσμίως να ζούμε σε έναν ναρκισσιστικό κόσμο όπου όλα στρέφονται γύρω από το εγώ, την προβολή, το "γιατί μου αξίζει" και την παντελή (αλλά καμουφλαρισμένη) αδιαφορία για τους άλλους και το κοινωνικό σύνολο.

Είμαστε φτωχοί αλλά έχουμε την αγάπη μας

Παρακολουθώ από τα δελτία ειδήσεων όλους τους εξαγριωμένους κατοίκους των χωριών και των πόλεων που βλέπουν τις περιοχές τους να υποβαθμίζονται. Παρακολουθώ και τους ανθρωπιστές αυτής της χώρας να διαψεύδουν τα δελτία ειδήσεων, αρνούμενοι την πιθανότητα να υποβαθμιστεί μια περιοχή όταν υπάρχει αγάπη-ομόνοια-φιλαλληλία.

Ενοικιάζεται νοοτροπία

Στο σημερινό άρθρο αποφάσισα να γράψω τα απομνημονεύματά μου ούσα ιδιοκτήτρια ενός μικρού διαμερίσματος το οποίο επιθυμώ να ενοικιάσω. Γράφω «επιθυμώ», επειδή η πραγματικότητα δεν έχει καμία σχέση με το τι θέλει κανείς, δεν υπάρχει ελπίδα για τους πλουτοκράτες ιδιοκτήτες σαν κι εμένα και το σύμπαν του Κοέλιο απουσιάζει τη στιγμή που το χρειάζομαι περισσότερο.

Ισότητα και Υποκρισία

Υπάρχουν φίλοι που με ρωτούν γιατί να ασχοληθώ με άλλη μια ομάδα που μάχεται υπέρ της ισότητας των φύλων. Για αρκετούς ανθρώπους, τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι γυναίκες στο δυτικό κόσμο δεν είναι παρά “μεμονωμένα περιστατικά”, ενώ οι ελευθερίες που αυτές απολαμβάνουν είναι αξιοζήλευτες.

Από μηχανής ηγέτης

Βρισκόμαστε στην κατάλληλη περίοδο για να ανεβάσουμε το “Χριστουγεννιάτικο Παραμύθι” του Καρόλου Ντίκενς με πρωταγωνιστή τον ελληνικό λαό που βλέπει όλο το παρελθόν και το ζοφερό παρόν να περνάνε μπροστά από τα μάτια του σαν φαντάσματα. Δεν βλέπω βέβαια να ξυπνάμε από το όνειρο της αριστεράς.

Χαίρε Καίσαρα

Πρόσφατα, προκειμένου να καταθέσω τα χαρτιά μου για μια ολιγόμηνη θέση εξωτερικού επιστημονικού συνεργάτη, μου ζητήθηκε να προσκομίσω δύο χαρτιά και αυτά τα δυο μονάχα: μια βεβαίωση εγγραφής από τον ΟΑΕΕ και άλλη μία του Επιμελητηρίου. Και οι δυο βεβαιώσεις έπρεπε να είναι του τελευταίου εξαμήνου και θα λειτουργούσαν ως ατράνταχτη απόδειξη της ιδιότητάς μου, αυτής του ελεύθερου επαγγελματία.

Επιχειρηματικότητα για τα πανηγύρια

Όταν δεν έχω τι να κάνω με τον χρόνο μου, απολαμβάνω τον τρόπο με τον οποίο τα αριστερά blog και οι αντίστοιχες ενημερωτικές ιστοσελίδες χρυσώνουν το χάπι των επιλογών της Συριζαϊκής κυβέρνησης. Οι περισσότεροι μοιράζονται εξίσου σε ακριανά στασίδια από φόβο μη μπατάρει η βάρκα, αλλά αρκετοί είναι μουδιασμένοι με τις κινήσεις αυτού του συνονθυλεύματος που ξεγυμνώθηκε από ιδεολογική ταυτότητα πριν αλέκτωρ λαλήσει.

Χρειαζόμαστε καινούργιους ήρωες

Τις τελευταίες εβδομάδες, μπροστά στον πιθανό θάνατο της χώρας, συναντήσαμε ξανά την αγκίστρωση στα σύμβολα και στο αρχαιοελληνικό πνεύμα, τις επικλήσεις στους θεούς και την αυτοκτονική ετοιμότητα μιας μερίδας πληθυσμού, δηλαδή την κατάσταση εκείνη της κοινωνίας που όμοιά της συναντάμε μελετώντας τις διεργασίες ομάδων αυτοαναφορικού προσανατολισμού, όπως είναι οι θρησκείες και οι αιρέσεις.

Η Ελλάδα στα χρόνια του Κοινωνικού Επιχειρείν

Αν υπάρχει μία αντιπρόταση για τον επαναπροσδιορισμό των εργασιακών μας σχέσεων και την ανάκτηση της χαμένης εμπιστοσύνης με την κοινότητα, αυτή σίγουρα έρχεται από το χώρο της κοινωνικής επιχειρηματικότητας.