ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΟΙ

Λιμνιωτάκη Δέσποινα

Πρόεδρος της Φιλελεύθερης Συμμαχίας

Χαίρε Καίσαρα

Πρόσφατα, προκειμένου να καταθέσω τα χαρτιά μου για μια ολιγόμηνη θέση εξωτερικού επιστημονικού συνεργάτη, μου ζητήθηκε να προσκομίσω δύο χαρτιά και αυτά τα δυο μονάχα: μια βεβαίωση εγγραφής από τον ΟΑΕΕ και άλλη μία του Επιμελητηρίου. Και οι δυο βεβαιώσεις έπρεπε να είναι του τελευταίου εξαμήνου και θα λειτουργούσαν ως ατράνταχτη απόδειξη της ιδιότητάς μου, αυτής του ελεύθερου επαγγελματία.

Επιχειρηματικότητα για τα πανηγύρια

Όταν δεν έχω τι να κάνω με τον χρόνο μου, απολαμβάνω τον τρόπο με τον οποίο τα αριστερά blog και οι αντίστοιχες ενημερωτικές ιστοσελίδες χρυσώνουν το χάπι των επιλογών της Συριζαϊκής κυβέρνησης. Οι περισσότεροι μοιράζονται εξίσου σε ακριανά στασίδια από φόβο μη μπατάρει η βάρκα, αλλά αρκετοί είναι μουδιασμένοι με τις κινήσεις αυτού του συνονθυλεύματος που ξεγυμνώθηκε από ιδεολογική ταυτότητα πριν αλέκτωρ λαλήσει.

Χρειαζόμαστε καινούργιους ήρωες

Τις τελευταίες εβδομάδες, μπροστά στον πιθανό θάνατο της χώρας, συναντήσαμε ξανά την αγκίστρωση στα σύμβολα και στο αρχαιοελληνικό πνεύμα, τις επικλήσεις στους θεούς και την αυτοκτονική ετοιμότητα μιας μερίδας πληθυσμού, δηλαδή την κατάσταση εκείνη της κοινωνίας που όμοιά της συναντάμε μελετώντας τις διεργασίες ομάδων αυτοαναφορικού προσανατολισμού, όπως είναι οι θρησκείες και οι αιρέσεις.

Η Ελλάδα στα χρόνια του Κοινωνικού Επιχειρείν

Αν υπάρχει μία αντιπρόταση για τον επαναπροσδιορισμό των εργασιακών μας σχέσεων και την ανάκτηση της χαμένης εμπιστοσύνης με την κοινότητα, αυτή σίγουρα έρχεται από το χώρο της κοινωνικής επιχειρηματικότητας.

Γράψον χειρ μου αγαθή

Αγαπώ τη διδασκαλία. Όχι τη διδαχή, αλλά εκείνο το κομμάτι της εκπαιδευτικής διαδικασίας που βάζει τους ανθρώπους να επικοινωνήσουν τον καλύτερό τους εαυτό για να δημιουργηθεί προοπτική. Η αγάπη για τη διδασκαλία είναι κολλητική, μεταδίδεται πάντα από έναν εμπνευσμένο δάσκαλο προς το μαθητή που ενδιαφέρεται να ανακαλύψει κάτι περισσότερο από αυτό που υπαγορεύει το καθημερινό “καθηκοντολόγιο”.

Το πείραμα του Seligman και η κατάσταση των Ελλήνων

Ένα από τα πιο ενδιαφέροντα πειράματα της επιστήμης της Ψυχολογίας είναι αυτό που "έτρεξε" γύρω στο 1965 ο Martin Seligman και οι συνεργάτες του. Αυτός λοιπόν ο τύπος και η ομάδα του μελετούσαν τη σχέση ανάμεσα στο φόβο και τη μάθηση κάνοντας δοκιμές στα χνάρια της θεωρίας της Κλασικής Εξαρτημένης Μάθησης που ανέπτυξε ο Pavlov (εκείνος με το σκύλο)

Ένας υπέροχος θάνατος

Φτάσαμε λοιπόν ως εδώ. Στο σημείο να μη μπορούμε να καταλήξουμε σε αποφάσεις για την ορθότερη αντιμετώπιση της δύσκολης κατάστασης στην Ελλάδα: οι γνώμες των ανθρώπων, οι έντονες αντιδράσεις τους και το συναίσθημα που κατακλύζει τις καθημερινές μας συναναστροφές, έχουν σήμερα μεγαλύτερη δύναμη από τις συμφωνίες που συνυπογράψαμε στην Ευρώπη.

Και τώρα, τι;

Στις εκλογές της 25ης Ιανουαρίου 2015 δεν θα διεκδικήσουν την ψήφο μας πολλά, μικρά κόμματα του φιλελεύθερου και ευρύτερου μεταρρυθμιστικού χώρου. Δεν ξέρω αν ένα μέρος των ελλήνων ψηφοφόρων τα γνωρίζει ή θα έμπαινε στον κόπο να τα μάθει αυτή τη στιγμή. Είμαστε εθισμένοι στους επώνυμους υποψήφιους στους πολυπληθείς σχηματισμούς που κατευνάζουν το φόβο της πολιτικής μοναξιάς.

Ακτιβιστές και Αριβίστες

Μια από τις σοβαρότερες ενδείξεις ότι δεν παράγουμε πλέον πολιτική στην Ελλάδα - πολιτική με αναπτυξιακό ορίζοντα και ικανή να απαντήσει με ειλικρίνεια στα βαθύτερα προβλήματα που μαστίζουν τη χώρα - είναι η μόδα των δράσεων: η τάση δηλαδή αρκετών να βλέπουν τα πάντα μέσα από το πρίσμα του ακτιβισμού της κακιάς ώρας, όπου τα σοβαρά θέματα αποσιωπούνται, οι συζητήσεις είναι ανακουφιστικού χαρακτήρα και οι ενέργειες που λαμβάνουν χώρα είναι “καλλωπιστικές”.

Σε τί χρησιμεύει η πολιτική...

Ένα βράδυ του καλοκαιριού που πέρασε, καθόμουν με το σύζυγό μου σε ένα ήσυχο, συνοικιακό ταβερνείο. Εκεί λοιπόν που χαλαρώναμε και τα λέγαμε, ξαφνικά βλέπουμε να καταφθάνουν στελέχη παράταξης μαζί με κάποια παρέα από αυτούς που θα ονόμαζε κανείς συμβούλους ή, κοινώς, παρατρεχάμενους. Κάθονται παραδίπλα και αρχίζουν να μιλούν για οργανογράμματα και τομείς, για υπεύθυνους και επικεφαλής.