ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΟΙ

Νέσερης Λευτέρης

Οικονομολόγος ΑΠΘ

Πυρ, ΑΝΕΛ και… ΣΥΡΙΖΑ

Τι να πρωτοπεί κάποιος, ακόμα και αν δεν είναι προκατειλημμένος, για όσα ισοπεδώνει καθημερινά η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ τον τελευταίο ένα χρόνο στη χώρα. Όντας ως το κόκαλο αριστεροί, κάθε τι που δομεί και χαρακτηρίζει την Αστική Δημοκρατία το χλευάζουν, πρώτα και κύρια με τη συμπεριφορά τους απέναντι στους υποστηρικτές της με πραγματικά ακραίο, αγενή και εχθρικό τρόπο και κατά δεύτερον με τις πράξεις μιας εξουσίας που δολίως απέκτησαν.

Η αναγκαία ανασυγκρότηση του… ικανού πλαισίου

Ελληνική πρωτοτυπία ή πατέντα θα πρέπει να θεωρηθεί ο τρόπος αντιμετώπισης της οικονομικής πραγματικότητας και συνάμα της κρίσης στην οικονομία της χώρας μας τα τελευταία χρόνια. Προφανώς, ο χαρακτηρισμός αυτός έχει μια μικρή δόση αυτοσαρκασμού για τον περιούσιο λαό της Ευρώπης και μια μεγαλύτερη δόση ειρωνείας.

Στο μεταίχμιο μιας εθνικής επιδίωξης

Χρόνια τώρα στην Ελλάδα ψάχνουμε τη λύση στα οικονομικά προβλήματα της χώρας. Αν μετά από τόση προσπάθεια δεν έχουμε καταλήξει σε κάτι συγκεκριμένο, τότε εμείς και μόνο φταίμε, όχι μόνο για τη δική μας στάση και συμπεριφορά, όσο και για αυτήν των τρίτων απέναντί μας. Η ποθούμενη αξιοπρέπεια που έγινε η σημαία των ημερών, εντός και εκτός συνόρων, έχει καταλήξει ένα ακόμα είδος επαιτείας.

Δεν καταφέρατε να κερδίσετε ούτε για τη νέα γενιά, ούτε για την ιστορία

Οι εξελίξεις στη χώρα το τελευταίο διάστημα, τόσο σε οικονομικό, όσο και πολιτικό επίπεδο, έχουν πολλές ερμηνείες, είτε καθόμαστε δεξιά, είτε αριστερά, είτε στο κέντρο. Το σίγουρο είναι ένα, όπου και αν εσείς κάθεστε (ως πολιτικό-οικονομικό σύστημα), δεν καταφέρατε να κερδίσετε το μεγάλο στοίχημα, να κερδίσετε δηλαδή για τη νέα γενιά και για την ιστορία, τουλάχιστον αυτό δείχνει να προδιαγράφεται.

«Δώσε μου που να στηριχθώ και θα κινήσω τη γη»

«Δώσε μου που να στηριχθώ και θα κινήσω τη γη». Κάπως έτσι, μέσα από αυτήν τη φράση του Αρχιμήδη θα τοποθετούσα τη σχέση, Ελλάδας- Καραμανλή-Λαού. Για τον Κωνσταντίνο Καραμανλή μπορεί να γράψει κανείς πολλά, γιατί έχει να βρει και να δει απτά παραδείγματα ήδη από το 1955, την περίοδο της πρώτης πρωθυπουργίας του.

Απαιτείται εθνικό σύνθημα για την ανάκαμψη της χώρας, πέραν της δημοσιονομικής προσαρμογής

Στην τσέπη του Έλληνα, ναι, άλλαξαν πολλά και μάλιστα σε πολλούς άλλαξαν δραματικά πολλά -προς τα κάτω-. Και στο κοινωνικό κράτος άλλαξαν πολλά, έπαψε να είναι το κοινωνικό κράτος που απαιτεί ο 21ος αιώνας.

Φωνάζει και διαμαρτύρεται ο κυρίαρχος λαός;

Μια γνωστή ρήση αναφέρει: με κορόιδεψες μια φορά, ντροπή σου.... με κορόιδεψες δύο φορές, ντροπή μου. Προσωπικά ασπάζομαι πλήρως τη συγκεκριμένη φράση απ όλες τις πλευρές της. Συγκεκριμένα όμως θα την ταιριάξω με τη δύναμη και την ευθύνη του κυρίαρχου λαού που φωνάζει και διαμαρτύρεται κάθε τόσο, χωρίς ωστόσο να μη συμφωνώ στην όποια πράξη αντίδρασης του. Μόνο που εδώ υπάρχει ένα πολύ μεγάλο και βαθύτατο αλλά.