ARTMARKET

από Γεωργίου Κορίνα

Μουσική Σκηνή Χαμάμ: Αφιέρωμα στη μνήμη του αξέχαστου Χρήστου Κωνσταντίνου

Την περασμένη Τετάρτη 22 Φεβρουαρίου, μια μουσική βραδιά αφιερωμένη στον αείμνηστο μουσικό, συνθέτη και ερμηνευτή, Χρήστο Κωνσταντίνου – ο οποίος «έφυγε» στις 21 Μαρτίου 2015 - συγκίνησε τα αγαπημένα του πρόσωπα και πυροδότησε γλυκές μνήμες.

από Γεωργίου Κορίνα

Ι. Μιχαηλίδης: "Στη σάτιρα πρέπει να υπάρχει συγκρουσιακή σχέση ακόμη και με το κοινό"

Η σκηνή του θεάτρου είναι «βουβή» πριν την παράσταση. Η γαλήνια ατμόσφαιρα γεμίζει το χώρο με τις εκκωφαντικές σιωπές της. Όσο περιμένω τον καλεσμένο μου στη σκηνή του «Θεάτρου Άνεσις» παρατηρώ και περιεργάζομαι τα τοποθετημένα με απόλυτη ακρίβεια «υλικά» της παράστασης «Έγκλημα και Τιμωρία».

από Γεωργίου Κορίνα

"Εγκαίνια και κοπή πίτας στο Αγκάθι Κartάλος"

Όπως κάθε χρόνο, έτσι και φέτος, και σε συνέχεια της παράδοσης άνω των 20 χρόνων, η Αίθουσα Τέχνης Αγκάθι Κartάλος εγκαινίασε την Κυριακή, 15 Ιανουαρίου, την καθιερωμένη έκθεση με έργα των συνεργατών της γκαλερί Κωστή Γεωργίου, Αντώνη Απέργη, Χρίστου Καρά, Δημήτρη Μυταρά, Σωτήρη Σόρογκα και Αλέκου Φασιανού.

από Γεωργίου Κορίνα

Ρένια Λουιζίδου: «Ο χρόνος μας συνθλίβει εξωτερικά, μας γαληνεύει όμως εσωτερικά»

Νιάτα. Μια λέξη που φέρει την αισιοδοξία, την ελευθερία, την επιπολαιότητα, την ελπίδα… Η ελπίδα, από την άλλη, μια λέξη άθυρμα στα χέρια πολιτικάντηδων, δεν τιθασεύεται. Δεν γνωρίζει όρους και κανόνες, δεν πεθαίνει ποτέ, κυβερνά το «είναι» σε κάθε κρίσιμη στιγμή. Κι όμως, οι νέοι της «Αστροφεγγιάς», όπως ειδώθηκαν μέσα από τα μάτια του Ι.Μ. Παναγιωτόπουλου, δεν δικαιούνται να ελπίζουν.

από Γεωργίου Κορίνα

Δ.Κατρανίδης: «Τι μπορεί να φοβάται κανείς περισσότερο από τον ίδιο του τον εαυτό…»

Η σκηνή του Θεάτρου Χώρα είναι μεγαλοπρεπής. Τα φώτα δημιουργούν μικρές και μεγάλες σκιές, και τα βελούδινα έπιπλα εκπέμπουν ένα κρυφό, ένα χαμένο μεγαλείο… Η «Αστροφεγγιά» με κάνει να κοιτώ ψηλά, αναζητώντας την υπόσχεση του χρόνου για ένα φωτεινότερο μέλλον.

από Γεωργίου Κορίνα

«Τσάικα!»: Όταν ο «Γλάρος» συναντά το «Θαυμαστικό»

Οι ήρωες του Τσέχωφ, κάποιοι γνωστοί και κάποιοι άγνωστοι, συναντιούνται στη σκηνή. Οι ηθοποιοί της παράστασης, ψάχνουν να τους βρουν. «Τσάικα!»: Όταν ο «Γλάρος» συναντά το «Θαυμαστικό» - Συνέντευξη του σκηνοθέτη Δ. Δημόπουλου στο marketnews.gr.

από Γεωργίου Κορίνα

«Διεκδικούμε μια επανάληψη στην ιστορία με χαμένες γενιές στην Ελλάδα»

Με μάτια υγρά, χέρια εκφραστικά και το κορμί του να δονείται πάνω στις νότες της μουσικής, ο Βασίλης Λέκκας δραπετεύει στους μαγικούς κόσμους της «Μπαλάντας του Ούρι» και την αισθαντική μουσική Μάνου Χατζηδάκι. Τον ακούω και βυθίζομαι μαζί του στην μυθολογία του τραγουδιού και μέσα στη μυστηριακή ατμόσφαιρα της Μουσικής Σκηνής Χαμάμ…

από Γεωργίου Κορίνα

Νίκος Ψαρράς: Ένας «serial killer» εξομολογείται...

Το τρίτο κουδούνι χτυπά. Σκοτάδι. Τα φώτα ανάβουν. Μια γυναίκα μόνη σε ένα πάρκο. Ένας μελαχρινός, γεροδεμένος άνδρας παραμονεύει και την κοιτά... Και την επόμενη μέρα. Και την επόμενη. Και την επόμενη. Ώσπου συμβαίνει η πολυπόθητη απαγωγή. Μεταφορά στο παγωμένο υπόγειο με τον ψυχρό φωτισμό...Ο Μπιλ σηκώνει τα μανίκια της λευκής ποδιάς του. Ετοιμάζεται για την 12η σφαγή...

από Γεωργίου Κορίνα

Κ. Βαρώτσος: «Η Ελλάδα είναι μια γυναίκα που τη βιάζουν μαζικά»...

Ποιες σκέψεις να περιτριγυρίζουν, άραγε, τον επιβλητικό «Δρομέα», ακινητοποιημένο έξω από το Χίλτον; Νοσταλγεί, μήπως, την παλιά Αθήνα και τα ζωντανά νεοκλασικά της; Ονειρεύεται να επιστρέψει στην πλατεία Ομονοίας όπου έκανε τις πρώτες του κούρσες;

από Γεωργίου Κορίνα

Οι Β. Ευταξόπουλος & Ζ. Καρούνης αναβιώνουν τη μνήμη της Φιλιώς Χαϊδεμένου

Bουρλά, 1922. Οι Νεότουρκοι μπαίνουν στην πόλη... Παντού φωτιές, καπνοί, κραυγές, πυροβολισμοί. Ο θάνατος σκορπάται. Η νεαρή Φιλιώ παρακολουθεί τις εξελίξεις μαρμαρωμένη.