Ο Κουταλιανός

Το left.gr δεν αναφέρει καν την ομολογία Βαρουφάκη, ότι σχεδίαζαν παράλληλο νόμισμα και grexit. Λογικό. Καίγεται το σπίτι τους. Το Αριστερό Ρεύμα, μαζί με τους τροτσκιστές ως Αριστερή Πλατφόρμα, δεν ψηφίζει. Ο Τσίπρας, που βάσισε την κομματική του σταδιοδρομία στο να είναι πρώτα υπόλογος στη μειοψηφία της  τάσης του (ΑΡΕΝ) – από την οποία προέρχεται κι ο Τσακαλώτος, που τώρα ο Αλέξης τον καίει, μα αυτό είναι άλλη ιστορία – βρέθηκε μ’ένα πλειοψηφικό μέγεθος ΟΧΙ που δεν περίμενε, το κόμμα απέναντί του και την Ζωή να τον περιμένει στη γωνία. Το μεγάλο πούλημα ήρθε τελικά απ’τον Γιάνη. Κουβέντα περί αυτών, σύντροφοι;

 

Το σοκ είναι μεγάλο. Μέσα σ’ένα βράδυ, το κομματικό σύστημα της χώρας βρέθηκε σε τροχιά συνόδου με την πολιτική κατάσταση του τόπου. Ο ΣΥΡΙΖΑ έγινε τα δύο, τουλάχιστον, κόμματα που στην πραγματικότητα είναι, ο Σταύρος εμπέδωσε τα σημεία των καιρών, φόρεσε γραβάτα (του πάει) και εδραιώθηκε, η ΝΔ ξεκίνησε, επιτέλους, να σαλεύει. Η χώρα γλίτωσε από έναν παράφρονα υπουργό και ξεφορτώνεται την υστερία που λερώνει το αξίωμα του ΠτΒ. 

 

Ο Τσίπρας διέβη τον Ρουβίκωνα ουδόλως αβρόχοις ποσί. Τώρα, η μοναδική προοπτική πολιτικής του επιβίωσης περνά από την μεταστροφή του σε εκφραστή μιας ευρωπαϊκής σοσιαλδημοκρατίας, που ο μέσος συριζαίος μέχρι προχθές θα αποκαλούσε «νεοφιλελεύθερη». Μετά τον διασυρμό της χώρας, επιστρέφει ηττημένος και αναγκασμένος να εφαρμόσει το περιεχόμενο του πιο εφιαλτικού του ονείρου. Εφόσον οι «νενέκοι» δεν εφαρμόζαμε μεταξύ μας και μονομερώς ένα άτυπο μορατόριουμ στον κανιβαλισμό, θα μιλούσαμε για την πολιτική απάτη του αιώνα και το πιο βαθύ ρεζίλι. Όμως, ο τόπος πρέπει να κυβερνηθεί.

 

Η Κωνσταντοπούλου, οι υπόλοιποι σταλινιστές, οι όψιμοι σκληροί της β’ πανελλαδικής, κάποιοι μοναχικοί ιδεολόγοι λύκοι, κομμουνιστές, αναρχικοί, μαοϊκοί (χωρίς τον Μηλιό, που παραδίδει μαθήματα ανθρώπινης και πολιτικής αξιοπρέπειας), όλοι μαζεμένοι αρκετές δεκάδες, ακόμα και πάνω από πενήντα βουλευτές, άπαντες έχουν το δάχτυλο στη σκανδάλη.

 

Το πρόβλημα είναι ότι φεύγουν με σοβιετική γραφειοκρατία. Ο Στρατούλης, για παράδειγμα. Δεν κουνάει μέχρι να του ζητηθεί να ψηφίσει τα νομοσχέδια για το ασφαλιστικό, οπότε και θα παραιτηθεί από υπουργός. Του Χουντή, πάλι, τού’φεξε. Αναχωρεί για Βρυξέλλες-Στρασβούργο στη θέση της ζωντανής ιστορίας που λέγεται Γλέζος, ως ευρωβουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ, του οποίου τα νομοσχέδια δεν θα ψήφιζε. Με τέτοιο ρυθμό αναμένεται να συντελεστεί και η τελική διάσπαση. Το θεωρούν λογικό, άλλωστε, να αντιπολιτεύονται εντός κοινοβουλίου την κυβέρνηση του κόμματός τους. 

 

Οι «γερμανοτσολιάδες» έβγαλαν – ως είχαν καθήκον – τα κάστανα απ’τη φωτιά και το παιδί στο Μαξίμου ακόμα μπερδεύεται. Έναντι των του οίκου του θυμίζει τον στίχο του Λευτέρη Παπαδόπουλου: «Κι αν μασάει σίδερα και κάνει το λιοντάρι / στο τσαρδί του ο Κουταλιανός / τρέμει σαν το ψάρι στην κυρά του μπρος / αχ, πώς τη φοβάται ο φτωχός Κουταλιανός». Παρά τάυτα, το μέλλον της χώρας εξαρτάται από την αποτελεσματικότητά του. Δυστυχώς, είναι άνθρωπος με μέτρια μόρφωση και κοινωνική παιδεία, καμία πραγματική επαγγελματική ενασχόληση και μηδενική εμπειρία στη διαχείριση κρίσεων εντός του συστήματος. Διερωτάται κανείς εσχάτως, αν διαθέτει και το φυσικό σθένος για να αντεπεξέλθει. Κι ο άθλος του τώρα ξεκινά.

 

Όσο δύσκολο κι αν είναι το να τινάξει κανείς στον αέρα εν μια νυκτί μια μικρή ζωή αριστερίστικων PR, άλλο τόσο είναι κι απολύτως αναγκαίο. Ο κακεντρεχείς ποντάρουν στον οπορτουνισμό του πρωθυπουργού. Μόνον εφόσον περάσει τον ΣΥΡΙΖΑ από την πριονοκορδέλα, θα του μείνει κάποιο πολιτικό προϊόν για να πουλήσει στο μέλλον, λένε. Οι υπόλοιποι ελπίζουμε, πως το μέταλλο που λειτούργησε μέσα στον Αλέξη, όταν πήρε την απόφαση να μην ρημάξει τη χώρα από μετεφηβικό καπρίτσιο, αντανακλά και τον καλό εαυτό του, στον οποίο – τώρα που κάποιοι από τους κακούς συμβούλους του έφυγαν – διαθέτει επαρκή πρόσβαση.

 

 

ΥΓ-σημ. – Ο εικονιζόμενος σε πίνακα του Θεόφιλου Παναγής Κουταλιανός (1847-1916) «ήταν φημισμένος Έλληνας παλαιστής στα τέλη του 19ου αιώνα. Γεννήθηκε στην Κούταλη της Προποντίδας. Ήταν ναυτικός, πολύ χεροδύναμος και έγινε διάσημος στην Αμερική, όταν κατανίκησε πολλούς μεγάλους παλαιστές της εποχής. Στους αγώνες φορούσε το δέρμα μιας τίγρης, την οποία είχε στραγγαλίσει σε αγώνα. Έκανε επιδείξεις της δύναμής του λυγίζοντας σίδερα, σπάζοντας αλυσίδες, βράχια κλπ. Ένα από τα κατορθώματά του ήταν να κουβαλά τρία κανόνια, ένα στους ώμους και δύο στα πλευρά του δεξιά και αριστερά, ενώ ο ίδιος τα πυροδοτούσε και παρέμενε ατάραχος στην θέση του.» Το ομόνωμο τραγούδι έγραψε ο Μάνος Λοϊζος και ερμήνευσε ο Γιάννης Καλατζής.