Προφανώς και η Νέα Δημοκρατία του Κυριάκου Μητσοτάκη είναι ο μεγάλος νικητής και ο ΣΥΡΙΖΑ του Αλέξη Τσίπρα ο μεγαλύτερος ηττημένος. Ο φόβος έχασε.
Ο φόβος έχει αποδειχθεί πως πάντα χάνει από τις προεκλογικές εκστρατείες του Σαμαρά που επένδυε αποκλειστικά στον φόβο μέχρι το ΝΑΙ στο δημοψήφισμα του 2015 που ενείχε (δικαιολογημένα) τον φόβο. Ο ΣΥΡΙΖΑ με προεκλογικά σποτ που θύμιζαν δεκαετία του ’80 τρομοκρατούσε, ο ΣΥΡΙΖΑ της άλλοτε ελπίδας. Μας έλεγε μόνο τι δεινά θα προκαλέσουν οι άλλοι και όχι τι καλά θα φέρει ο ίδιος. Η ΝΔ πάλι «σταθερά, τολμηρά, μπροστά», σεμνά κι ανεπηρέαστα έχω να προσθέσω επίσης.
Και στο καθεστώς τρόμου που προκαλούσε ο ΣΥΡΙΖΑ παράλληλα υποτιμούσε τον αντίπαλό του εξόφθαλμα. «Χειρότερη κυβέρνηση» της μεταπολίτευσης που διαχειρίστηκε από πανδημία μέχρι πόλεμο κι από υποκλοπές μέχρι Τέμπη, την πιο σκοτεινή της στιγμή για εμένα, και εντέλει προηγείται με 20%. Δύσκολο μάλλον. Ο Τσίπρας που κέρδισε τον Σαμαρά ξέχασε το πώς, ξέχασε πώς ήταν. Υποτίμησε ξεκάθαρα τον Μητσοτάκη από την υποψηφιότητά του ως πρόεδρος της ΝΔ μέχρι την επανεκλογή του για δεύτερη φορά, αν και ήδη πρωθυπουργός μια τόσο δύσκολης τετραετίας, και όντας ο πρώτος που κατάφερε αυτοδύναμη κυβέρνηση μετά την κρίση.
Δεν έχει γίνει ποτέ ξανά από τη μεταπολίτευση και μετά διαφορά 20 μονάδων. Ποτέ ξανά. Δεν ξέρω ποιος θα παραιτηθεί, ξέρουμε νομίζω όμως όλοι ποιος θα είναι πρωθυπουργός την 3η Ιουλίου με ισχυρή λαϊκή εντολή, τόσο ισχυρή όσο ποτέ άλλοτε μετά τα άδεια Ζάππεια του 2012.
