«Είμαστε πάντα αισιόδοξοι και τις δυσκολίες έχουμε μάθει να τις ξεπερνάμε συλλογικά.» Τάδε έφη Νίκος Παπάς στη συμπρωτεύουσα, ερωτηθείς από συναδέλφους δημοσιογράφους για την κατάσταση που επικρατεί στον Σύριζα.
Πώς μπορεί να μην είναι αισιόδοξο ένα κόμμα που αυτή τη στιγμή είναι ακέφαλο και καταγέλαστο, με τις δημοσκοπήσεις να το φέρνουν πέμπτο στον κατάλογο από δεύτερο που ήταν; Και ποιος αμφισβητεί ότι τρεις διασπάσεις μέσα σ’ έναν χρόνο, ο αποκεφαλισμός ενός εκλεγμένου αρχηγού, τα γιουχαΐσματα έξω απ’ τα γραφεία και οι απειλές του τύπου «θα τα πούμε στα δικαστήρια», είναι ο ορισμός της συλλογικότητας;
Περιμένετε να δούμε ποιοι από τους βουλευτές που ανέβηκαν «ενωτικά» στη Θεσσαλονίκη θα ανήκουν σε δυο μήνες στον Σύριζα και πόσοι στο κόμμα Κασσελάκη, να δούμε σε ποια Πολιτική Γραμματεία από τις δυο που θα δημιουργηθούν θα κορδώνεται το κάθε στελεχάκι που τριγύριζε αυτό το διήμερο στον Λευκό Πύργο και να δούμε και πόσοι από το τσούρμο που έπινε καφέ στην Αριστοτέλους θα έχουν κάνει κρυφή αίτηση επιστροφής τους στο ΠΑΣΟΚ.
Αφήστε τα, το καθοδικό σπιράλ δε φρενάρει. Και μην ακούτε αυτά τα βαρύγδουπα που λένε ορισμένοι στις τηλεοράσεις, ότι τάχαμου δήθεν πρέπει να συζητήσουν πολιτικά και ιδεολογικά, πριν πάνε στα πρόσωπα.
Αν ακούγατε τι λένε στα διαλείμματα των τηλεοπτικών και ραδιοφωνικών εκπομπών, θα φρίττατε.
Ξεσαλώνουν εναντίον των συντρόφων τους δίχως την παραμικρή αιδώ, δίχως το ελάχιστο έρμα. Πολλοί απ’ αυτούς δε, βγάζουν και μια έκδηλη αγωνία για το προσωπικό τους επαγγελματικό και οικονομικό μέλλον.
