Παιδιά ψυχραιμία. Δεν ανακοίνωσε ακόμα το κόμμα του ο Αλέξης, ούτε ο άχαστος ξαναπήρε την εξουσία.
Απλώς κάναμε μια επετειακή αναδρομή για τα δέκα χρόνια από εκείνο το “ιστορικό” δημοψήφισμα και τα όσα επακολούθησαν. Δεν είδαμε, άλλωστε, τον Τσίπρα να ορκίζεται εκ νέου πρωθυπουργός ενώπιον του Προέδρου της Δημοκρατίας, ούτε τον Βαρουφάκη να επιστρέφει στο Υπουργείο Οικονομικών.
Ο Μητσοτάκης παραμένει, προς το παρόν, στο Μέγαρο Μαξίμου, με ποσοστά στις δημοσκοπήσεις που αντιστοιχούν στο άθροισμα των τριών επόμενων κομμάτων. Οπότε, δεν υπάρχει λόγος πανικού – απλώς θυμηθήκαμε την επέτειο.
Τι φοβάστε; Μήπως και πετύχει το rebranding του Τσίπρα και τον ξαναδούμε στο κουρμπέτι; Προσωπικά πιστεύω ότι πάντα θα περιμένει μια καλύτερη στιγμή για την έφοδο του και στο τέλος θα καταλήξει άπραγος σαν τον Καραμανλή στη Ραφήνα, ο Τσίπρας που έχει ήδη χάσει πέντε-έξι φορές απ’ τον Μητσοτάκη μας ενόχλησε;
Κοιτάξτε, καλό ήταν που θυμηθήκαμε το δημοψήφισμα, την κωλοτούμπα, την σύνοδο των πολιτικών αρχηγών, αλλά ας μην κάνουμε εμείς rebranding στον Αλέξη εκφράζοντας χαζό τρόμο για την επανεμφάνιση του ή ανακυκλώνοντας τις ανακατασκευασμένες ιστορίες του, έστω και για να τις διαψεύσουμε.
Η ιστορία του 2015 έχει γραφτεί οριστικά, για την δική μας την γενιά δεν ξαναγράφεται. Σε μισό αιώνα από τώρα ενδεχομένως, αλλά επί του παρόντος το βιβλίο σφραγίστηκε. Κατά την ταπεινή μου γνώμη, ο Αλέξης δεν θα επανεμφανιστεί, αλλά και αν το κάνει τώρα, στις επόμενες εκλογές θα ξεφτιλιστεί πάλι. Το ξέρει και γι αυτό όλο το σκέφτεται, όλο το προετοιμάζει κι όλο το αναβάλει.
