Η εικόνα των ελληνικών ομολόγων αποτελεί τον πιο καθαρό καθρέφτη της πορείας της χώρας μέσα σε λίγα χρόνια. Την περίοδο ΣΥΡΙΖΑ, η Ελλάδα χαρακτηριζόταν από δημοσιονομική αβεβαιότητα, έλλειψη αξιοπιστίας και αποδόσεις ομολόγων που έστελναν το μήνυμα της χρεοκοπίας.
Σήμερα, επί κυβέρνησης Μητσοτάκη, η εικόνα είναι διαμετρικά αντίθετη: σταθερότητα, επενδυτική βαθμίδα και κόστος δανεισμού συγκρίσιμο με αυτό άλλων χωρών της Ευρωζώνης.
Τον Ιανουάριο του 2019, λίγο πριν τις εκλογές, η απόδοση του ελληνικού 10ετούς κινούνταν πάνω από 4%, ενώ μόλις λίγα χρόνια πριν, η χώρα είχε φτάσει στο ακραίο σημείο του 44% (2012), δείγμα πλήρους περιθωριοποίησης από τις αγορές. Η Ελλάδα τότε, υπό τον Αλέξη Τσίπρα, πάλευε να αποκαταστήσει την εμπιστοσύνη, αλλά τα spreads παρέμεναν υψηλά και οι επενδυτές ήταν δύσπιστοι.
Σήμερα, τα δεδομένα είναι εντελώς διαφορετικά. Η απόδοση του ελληνικού 10ετούς ομολόγου διαμορφώνεται γύρω στο 3,3% – 3,5%, χαμηλότερη από χώρες με ισχυρότερες οικονομίες όπως η Γαλλία, όπου το 10ετές έχει ξεπεράσει το 3% και πλησιάζει τα ιταλικά επίπεδα. Η Ελλάδα έχει καταφέρει να μετατραπεί από «αδύναμο κρίκο» σε παράδειγμα σύγκλισης, καθώς οι αγορές αναγνωρίζουν τη βελτίωση στη δημοσιονομική πολιτική, τη σταθερότητα και την αναπτυξιακή προοπτική.
Η διαφορά είναι ξεκάθαρη: από την Ελλάδα της αναξιοπιστίας και των capital controls, περάσαμε σε μια Ελλάδα με πρόσβαση στις αγορές, επενδυτική βαθμίδα και αξιοπιστία απέναντι στους θεσμούς. Ενώ η Γαλλία πιέζεται με αποδόσεις 16ετίας, η Ελλάδα παραμένει σε ελεγχόμενα επίπεδα, αποδεικνύοντας ότι η πολιτική σταθερότητα και οι μεταρρυθμίσεις φέρνουν απτά αποτελέσματα.
Τα ομόλογα, που κάποτε αποτελούσαν συνώνυμο της χρεοκοπίας για τη χώρα, σήμερα αποτελούν σύμβολο αξιοπιστίας και σταθερότητας. Και αυτό είναι η μεγαλύτερη απόδειξη της διαφοράς ανάμεσα στην Ελλάδα του Τσίπρα και στην Ελλάδα του Μητσοτάκη.
