Σε κλίμα αυξημένης νευρικότητας κινούνται τα διεθνή χρηματιστήρια, καθώς παρατηρείται μαζικό ξεπούλημα κρατικών ομολόγων μεγάλων οικονομιών όπως των ΗΠΑ, της Γερμανίας και κυρίως της Γαλλίας. Το φαινόμενο έχει οδηγήσει σε απότομη άνοδο των αποδόσεων, στέλνοντας ανησυχητικά μηνύματα τόσο προς τις κυβερνήσεις όσο και προς τις αγορές χρήματος.
Πρώτος παράγοντας είναι ο πληθωρισμός και οι προσδοκίες για τα επιτόκια. Οι επενδυτές φοβούνται ότι οι κεντρικές τράπεζες, παρά τις προοπτικές χαλάρωσης, θα διατηρήσουν υψηλά τα επιτόκια για μεγαλύτερο διάστημα. Αυτό καθιστά τα παλαιά ομόλογα, με χαμηλότερες αποδόσεις, λιγότερο ελκυστικά, οδηγώντας σε μαζικές πωλήσεις.
Δεύτερος παράγοντας είναι η αυξημένη προσφορά νέου χρέους. Κυβερνήσεις όπως της Γερμανίας και της Γαλλίας προγραμματίζουν μεγάλες εκδόσεις ομολόγων για να καλύψουν δημοσιονομικές ανάγκες, από άμυνα μέχρι κοινωνικές δαπάνες. Η αυξημένη προσφορά πιέζει τις τιμές προς τα κάτω, ανεβάζοντας τις αποδόσεις.
Τρίτος παράγοντας είναι η πολιτική αβεβαιότητα, με επίκεντρο τη Γαλλία. Η χώρα καταγράφει τη μεγαλύτερη άνοδο αποδόσεων στην Ευρωζώνη, καθώς οι επενδυτές ανησυχούν για τη σταθερότητα του πολιτικού σκηνικού και την ικανότητα της κυβέρνησης να ελέγξει το δημοσιονομικό έλλειμμα. Η παραίτηση πρωθυπουργού και οι δυσκολίες σχηματισμού συνεκτικού σχεδίου λιτότητας τροφοδοτούν το κλίμα ανασφάλειας. Οι γαλλικές αποδόσεις κινούνται σε υψηλά δεκαετίας, με το spread έναντι των γερμανικών Bunds να διευρύνεται, στέλνοντας ηχηρό μήνυμα κινδύνου.
Τέταρτος παράγοντας είναι η διεθνής διάχυση των πιέσεων. Όταν οι αποδόσεις των αμερικανικών Treasuries ανεβαίνουν, επηρεάζουν συνολικά το κλίμα, καθώς αποτελούν το σημείο αναφοράς για όλες τις αγορές. Αντίστοιχα, η εκτόξευση των αποδόσεων στα γαλλικά ομόλογα λειτουργεί σαν πολλαπλασιαστής ανησυχίας σε όλη την Ευρωζώνη.
Για την Ελλάδα, οι εξελίξεις έχουν διπλή ανάγνωση. Από τη μία πλευρά, η χώρα εξακολουθεί να βρίσκεται σε καλύτερη θέση χάρη στην αξιοπιστία που έχει κερδίσει τα τελευταία χρόνια και τις αναβαθμίσεις από τους οίκους αξιολόγησης. Από την άλλη, η διεθνής άνοδος των αποδόσεων μπορεί να πιέσει ανοδικά και τα ελληνικά ομόλογα, αυξάνοντας το κόστος δανεισμού για το Δημόσιο και ενδεχομένως και για τις επιχειρήσεις.
Η μεγάλη εικόνα είναι ξεκάθαρη: οι αγορές απαιτούν περισσότερη πειθαρχία και διαφάνεια από τις κυβερνήσεις. Η άνοδος των αποδόσεων λειτουργεί σαν καμπανάκι κινδύνου, υπενθυμίζοντας ότι το «φθηνό χρήμα» έχει τελειώσει. Για τις οικονομίες με υψηλό χρέος, όπως η Γαλλία αλλά και η Ιταλία, η πρόκληση θα είναι να ισορροπήσουν κοινωνικές ανάγκες και δημοσιονομική σταθερότητα, ώστε να αποφευχθούν νέοι γύροι αναταραχής.
