Ο Νίκος Καραχάλιος, επιχειρεί ξανά να προκαλέσει εντυπώσεις, υιοθετώντας ρητορική που περισσότερο θυμίζει πολιτικό θέατρο παρά σοβαρό δημόσιο λόγο.
Οι αναφορές του σε «βραχιολάκια» και «πτώση καθεστώτος» εκφράζουν μια απελπισμένη προσπάθεια να παραμείνει στο προσκήνιο μέσω ακραίων χαρακτηρισμών και καταστροφολογίας, την ώρα που η κοινωνία έχει ανάγκη από υπεύθυνες φωνές και όχι από λαϊκιστές που ποντάρουν στον διχασμό.
Ο Καραχάλιος δείχνει να επενδύει περισσότερο στην τοξικότητα του πολιτικού κλίματος παρά σε οποιαδήποτε ουσιαστική πρόταση ή πολιτική συνέπεια — επιβεβαιώνοντας ότι ο λαϊκισμός, όταν ξεπερνά τα όρια της λογικής, μετατρέπεται απλώς σε καρικατούρα της δημοκρατίας.
