Όσοι έριξαν λίπασμα στη συνωμοσιολογία και επένδυσαν πολιτικά στην τραγωδία των Τεμπών, σήμερα μοιάζουν με ιδανικούς αυτόχειρες. Η «μάνα των Τεμπών» άλλαξε αμφίεση και φόρεσε τη στολή του πολιτικού ηγέτη, επιβεβαιώνοντας με κυνική καθαρότητα κάτι που για τους ψύχραιμους παρατηρητές ήταν εξ αρχής ορατό: η Μαρία Καρυστιανού προχωρά στη δημιουργία κόμματος.
Η δυνατότητα αυτή δεν προϋπήρχε. Την παρείχαν το τραγικό δυστύχημα και όσοι διακίνησαν θεωρίες για ξυλόλια, χαμένα βαγόνια, «αποκρυβέντες νεκρούς», παράνομα φορτία και κάθε λογής μεταφυσικές ανοησίες. Τις στήριξαν αγράμματοι πραγματογνώμονες, ψεκασμένοι αντιεμβολιαστές, θρησκόληπτοι θαυμαστές του ξανθού γένους και πολιτικά απομεινάρια που αναζητούσαν λόγο ύπαρξης.
Πρώτος άρπαξε την ευκαιρία ο Κυριάκος Βελόπουλος. Όταν εξαντλήθηκαν οι «επιστολές του Ιησού», έπρεπε να βρεθεί νέο προϊόν. Ακολούθησαν, σχεδόν μηχανικά, όλα τα προβατάκια της τοξικής πολιτικής ζωής: ο ΣΥΡΙΖΑ που γεννήθηκε από το χάος, η Ζωή Κωνσταντοπούλου που τρέφεται από την εξαλλοσύνη, η Νέα Αριστερά που αποδεικνύεται παλιά, το ΜέΡΑ25, το ΚΚΕ, ακόμη και το ΠΑΣΟΚ του Νίκος Ανδρουλάκης, χωρίς πυξίδα και με κολλημένη βελόνα.
Η σύγκρουση έχει ήδη ξεκινήσει. Ο Βελόπουλος πρώτος δέχθηκε τα βέλη. Έπεται ο Αλέξης Τσίπρας, ο ΣΥΡΙΖΑ, το ΠΑΣΟΚ, η Νέα Δημοκρατία, η Νέα Αριστερά. Ακολουθούν οι υπόλοιποι. Πρόκειται για έναν ιδιότυπο πολιτικό εμφύλιο, που θα ενταθεί μέχρι τις εκλογές του 2027. Και ως κάθε εμφύλιος, θα είναι πιο σκληρός από κάθε άλλη σύγκρουση.
