Η Μαρία Καρυστιανού δεν αναδείχθηκε μέσα από κάποια πολιτική ή κοινωνική διαδρομή, αλλά έγινε γνωστή αποκλειστικά μέσα από τον αβάσταχτο πόνο της απώλειας του παιδιού της, ανέφερε ο Χρήστος Χούπας.
Η τραγωδία των Τεμπών την έφερε βίαια στο προσκήνιο και της έδωσε δημόσιο λόγο, όχι ως αποτέλεσμα θεσμικής εμπειρίας ή συλλογικής εκπροσώπησης, αλλά ως φωνή προσωπικού πένθους που μετατράπηκε σε δημόσια παρουσία.
Ο σεβασμός στον ανθρώπινο πόνο είναι αυτονόητος· άλλο όμως ο πόνος και άλλο η πολιτική ή κοινωνική νομιμοποίηση.
