Πρόσφατο δημοσίευμα του Bloomberg αναφέρει ότι οι αμερικανικές εταιρίες αναμένεται να διαθέσουν το ποσό των $914 δισ. μέχρι και το τέλος του 2014 προκειμένου να επαναγοράσουν ίδιες μετοχές. Πρόκειται για ποσό που φθάνει το 95% των εταιρικών κερδών. Με απλά λόγια, οι μέτοχοι κερδίζουν περισσότερα από την απόδοση των μετοχών τους παρά από τις πωλήσεις των εταιριών τους.
Τα προγράμματα buyback, όπως είναι γνωστά, αποτελούν έναν από τους σημαντικότερους λόγους που ο S&P 500 έχει απογειωθεί από το 2009 μέχρι σήμερα, χωρίς να έχει κινδυνεύσει από κάποια σοβαρή διορθωτική κίνηση. Το ποσό που υπολογίζεται ότι έχει δαπανηθεί για buyback μετοχών, ξεπερνά τα $2,0 τρισ. Στο Forexreport.gr δημοσιεύουμε ανά τακτά χρονικά διαστήματα δείκτες που επιβεβαιώνουν αυτή την πρακτική καθώς και τις επιπτώσεις που έχει στις αγορές.
Από την άποψη της οικονομικής επιστήμης, αυτό υποδηλώνει την πλήρη αδυναμία της πραγματικής οικονομίας να σημειώσει ανάπτυξη, αφού το σωστό είναι οι εταιρίες να επενδύουν σε πραγματικά assets και όχι να αγοράζουν ίδιες μετοχές με σκοπό να αποκομίσουν οι μέτοχοι χρηματιστηριακά κέρδη.
Από τη χρηματιστηριακή πλευρά όμως, η ενέργεια αυτή είναι απολύτως λογική. Το κεφάλαιο αναζητά αποδόσεις. Μετά από έξι χρόνια χρηματιστηριακής ανόδου, το αμερικανικό ΑΕΠ αναπτύσσεται με 4,6%, η εγχώρια αύξηση της ζήτησης στην Αμερική είναι χαμηλότερη από την αύξηση του ΑΕΠ, τα περιθώρια κέρδους των εταιριών είναι σε πολύ υψηλά επίπεδα και πολύ δύσκολα μπορεί να υπάρξει διεύρυνση (αφού δεν γίνονται επενδύσεις), οι αποδόσεις στα ομόλογα υψηλής πιστοληπτικής ικανότητας (Investment grade) είναι στο 3,50% ενώ η απόδοση επί του κεφαλαίου στις μετοχές κυμαίνεται από 5,6%-6,5%. Από τη σκοπιά της αποδοτικότερης κατανομής των κεφαλαίων, οι επαναγορές μετοχών είναι η καλύτερη επένδυση.
Αυτή η πρακτική όμως, οδηγεί σε δυσάρεστα αποτελέσματα στο μέλλον αφού πρακτικά σημαίνει ότι η αναμενόμενη αύξηση των εταιρικών εσόδων βαίνει μειούμενη. Και όταν τα εταιρικά κέρδη μειώνονται, οι αγορές προεξοφλούν την αρχή του τέλους.
Με τις μετοχές να βρίσκονται σε πολύ υψηλά επίπεδα, τα μεγάλα συνταξιοδοτικά funds που βρίσκονται με μεγάλη έκθεση στην αγορά μετοχών, επιθυμούν να αυξήσουν τις θέσεις τους στα ομόλογα. Όμως, οι μοναδικοί αγοραστές που μπορούν να απορροφήσουν την προσφορά σε αυτά τα επίπεδα, είναι μόνο οι ίδιες οι εταιρίες. Όσο όμως το κόστος του χρήματος θα αυξάνεται, ο σύνδεσμος αυτός θα σπάσει και τότε θα υπάρξει ένα σοβαρό κενό μεταξύ προσφοράς και ζήτησης μετοχών.
