Η εκδήλωση «παραιτηθείτε» δεν είχε για πολλούς (και για μένα) την αναμενόμενη ανταπόκριση, χωρίς ωστόσο να μπορεί – καλόπιστα – να θεωρηθεί αποτυχημένη.
Ο κυριότερος λόγος κατά τη γνώμη μου ήταν η πεποίθηση ότι αυτοί δεν πρόκειται να παραιτηθούν για κανένα λόγο, επειδή ακριβώς όλοι έχουμε καταλάβει ότι τίποτα δεν πρόκειται να τους ξεκολλήσει από την «καρέκλα» της εξουσίας…
Ούτε το (ανύπαρκτο) φιλότιμο, ούτε οι ανακολουθίες, ούτε οι διαψεύσεις, ούτε η γελοιοποίηση, ούτε (προφανώς) η κατακραυγή, όσο μαζική και αν θα ήταν.
Και έτσι, περισσότεροι έχουν επιλέξει τη στάση της υπομονής και της εγκαρτέρησης και πολύ λιγότεροι (όπως φαίνεται) τη στάση της έμπρακτης διαμαρτυρίας.
Από το σημείο όμως αυτό μέχρι να θεωρηθεί ότι η σχετικά χαμηλή προσέλευση κόσμου αποδεικνύει τη δημοφιλία της κυβέρνησης και την επιδοκιμασία των πεπραγμένων της, υπάρχει …άβυσσος!
Όλες οι δημοσκοπήσεις δεν δίνουν ποτέ ποσοστό αποδοχής της κυβερνητικής πολιτικής και ικανοποίησης από αυτήν πάνω από 10% με συνεχώς πτωτική τάση.
Όσοι λοιπόν πιστεύουν παραταύτα ότι η κυβέρνηση έχει τη λαϊκή αποδοχή δεν έχουν παρά να οργανώσουν την αντίστροφη εκδήλωση συμπαράστασης στην κυβέρνηση.
Άλλωστε αυτοί οι ίδιοι είναι που θεωρούν ότι ο «λαός» πρέπει να εκφράζεται στους δρόμους με διαδηλώσεις.
Και μάλιστα όταν τα επίσημα κόμματα ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝΕΛ θα έχουν δηλώσει ότι δεν συμμετέχουν…
Πολύ θα ήθελα να δω μια τέτοια εκδήλωση με κεντρικό σύνθημα:
«εσάς θέλουμε, μη φεύγετε, παραμείνετε!».
Όχι τίποτε άλλο, αλλά για να διασκεδάσω με τα λοιπά συνθήματα που θα έχουν επιλέξει να φωνάζουν…
Π.χ. «είστε η μόνη λύση», «σώζετε τη χώρα», «μόνο εσείς μπορείτε να εφαρμόζετε μνημόνια», «έχετε το ηθικό πλεονέκτημα», «είστε η ελπίδα και η αξιοπρέπειά μας»
«Τσί-πρας – Τσί-πρας», «Κα-μμέ-νος – Κα-μμέ-νος» … …
(Στη σκοτεινή και μελαγχολική περίοδο που διανύουμε, μια νότα ευθυμίας και διασκέδασης αυτού του τύπου και μάλιστα εντελώς δωρεάν, θα είναι ανεκτίμητη)
