Σε λίγες ώρες ο Μίκης Θεοδωράκης θα αναπαυθεί στην κρητική γη. Στον Γαλατά Χανίων, στο χωριό του όπως επιθυμούσε, δίπλα στον πατέρα και τον αδελφό του.
Στο πρόσωπο του συμπυκνώθηκε ο αγώνας μιας Ελλάδας ενάντια στην βαρβαρότητα, με δυνατά της όπλα τη μουσική, την ποίηση και την πίστη στις αξίες της δημοκρατίας και της ελευθερίας.
Αποχαιρετούμε τον δημιουργό Μίκη Θεοδωράκη, τον παγκόσμιο Μίκη, με σπαράγματα από το έργο του, τον βίο του και τη συλλογική μνήμη.
«Μέσα στις θαλασσινές σπηλιές»
«Μέρα Μαγιού μού μίσεψες»
«Teach me to dance» ζήτησε ο Άλαν Μπέητς «Come on my boy» απάντησε ο Άντονι Κουϊν
«Είμαστε δυό, είμαστε τρεις, είμαστε χίλιοι δεκατρείς»
Μέλη της Δημοκρατικής Νεολαίας Λαμπράκη σχηματίζουν το “Ζ” στην παραλία. Η φωτογραφία δημοσιεύθηκε στην εφ. «Η Γενιά μας» στις 10/12/1966
Φωτογραφικό Αρχείο ΑΣΚΙ
«Τη Ρωμιοσύνη μην την κλαις»
Συγκέντρωση διαμαρτυρίας για την ανατίναξη της Λέσχης Δημοκρατικής Νεολαίας Λαμπράκη Σερρών. Εκτός από τον Μίκη Θεοδωράκη διακρίνονται οι Θόδωρος Καζέλης, Βασίλης Εφραιμίδης, Νίκος Κιτσίκης. Σέρρες, 1966
Φωτογραφικό Αρχείο ΑΣΚΙ
«πίσω απ΄τον τοίχο πάλι θάμαστε παρέα»
Μάρτιος 1949. Ο Μίκης Θεοδωράκης, μαζί με συντρόφους του από τη Μακρόνησο, στο 401 Στρατιωτικό Νοσοκομείο.
Σπασμένα χέρια, ταλαιπωρημένα σώματα, νέοι άνθρωποι που αναζήτησαν την κοινωνική χειραφέτηση και αναμετρήθηκαν με το κράτος της βίας και του τρόμου. Διακρίνονται επίσης ο Μανώλης Παπουτσάκης και ο Μανώλης Φουρτούνης
ΑΣΚΙ/Φωτογραφικό Αρχείο Νίκου Μάργαρη.
«Κοίτα με στα μάτια, πάτα όπου πατώ/ κράτα με καλά απόψε, μην αναληφθώ».
