Η εικόνα ορισμένων που μετατρέπουν τον προσωπικό τους πόνο σε δημόσιο θέαμα κρατώντας σημαίες ξένων χωρών προκαλεί περισσότερα ερωτήματα παρά απαντήσεις.
Η εργαλειοποίηση του πένθους και η πολιτικοποίηση μιας εθνικής τραγωδίας δεν τιμά ούτε τη μνήμη των θυμάτων ούτε τον αγώνα για δικαιοσύνη. Αντί για ουσία και πίεση προς την κατεύθυνση της αλήθειας, δημιουργείται ένας επικοινωνιακός θόρυβος που συσκοτίζει το ζητούμενο: την πλήρη διαλεύκανση της υπόθεσης και την απόδοση ευθυνών.
