Μεγάλος ντόρος γίνεται για την ανακοίνωση της Επιτροπής για την Apple.
Δυο βασικά θέματα αν μου επιτρέπεται μια άποψη με μόνα στοιχεία τις γνώσεις μου σχετικά με τις ρυθμίσεις που προτείνει το Model Convention του ΟΟΣΑ για το φορολογικό δίκαιο των χωρών μελών του, αλλά και της ορθής αποτύπωσης του ανταγωνισμού εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης, καθώς και τις ανακοινώσεις εκατέρωθεν.
Η Επιτροπή αποτυπώνει ορθά κατά την άποψη μου το ζήτημα της στρέβλωσης του ανταγωνισμού.
Από την άλλη, το model convention στο οποίο συνυπογράφουν τόσο οι ΗΠΑ, όσο και η Ιρλανδία, αλλά και το σύνολο των κρατών της Ε.Ε. ότι το κράτος προέλευσης του εισοδήματος είναι εκεί που ΠΑΡΑΓΕΤΑΙ ο πλούτος.
Συνεπώς, η Ε.Ε. ανοίγει και πολύ σωστά στην αποτύπωση της, το ερώτημα προς τα εθνικά κράτη, γιατί άφησαν την Apple να λαμβάνει παραγγελίες στα κράτη μέλη, τα οποία να τιμολογεί από την Ιρλανδία και όχι από τα τοπικά της υποκαταστήματα ή ακόμα και το κατάστημα που πούλησε το προϊόν.
Θυμίζω την υποχρέωση υποκαταστήματος στη χώρα από 144.000 ευρώ και άνω για την Ελλάδα για παράδειγμα, το οποίο διαχειρίζεται πωλήσεις και γενικές συναλλαγές.
Περαιτέρω, το Model Convention αναφέρει ρητά ότι το κέντρο ζωτικών συμφερόντων μιας εταιρείας είναι εκεί που λαμβάνει χώρα το effective management. Συνεπώς, εκεί που οι υπάλληλοι είναι ΕΓΚΑΤΕΣΤΗΜΕΝΟΙ, όχι μόνο εκεί που λαμβάνουν χώρα τα διοικητικά συμβούλια.
Τέλος, η ανακοίνωση της εταιρείας κατά τη γνώμη μου είναι μη ορθή, δεδομένου ότι δεν αντιμετωπίζει το θέμα της επιστροφής της αξίας στους καταναλωτές (ΦΠΑ εθνικός), αλλά και ότι πρέπει να αποδείξει ότι τα χρήματα που χρησιμοποίησε η εταιρεία για έρευνα και τεχνολογία σε τρίτη χώρα, δεν προήλθαν μόνο από την συγκεκριμένη δραστηριότητα, σε μια έμμεση χρηματοδότηση της παγκόσμιας δραστηριότητας της, από μια μόνο Ήπειρο.
Δεύτερο, θα πρέπει να καταδείξει σε σχέση με το Model Convention ότι η αποσβεσθείσα αξία των επενδύσεων αυτών, ήταν επιτρεπτό να αποσβεστεί εντός της ίδιας χρονιάς, δεδομένου ότι αυτές ενσωματώνονται σε κεφαλαιουχικά αγαθά, μιας και είναι IP RIGHTS τα οποία στην Αμερική γίνονται αποδεκτά και άρα ορθά θεωρούνται ΠΑΓΙΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ για την εταιρεία.
Η εταιρεία θα έχει ζήτημα αν δεν λάβει υπόψιν της τις ρυθμίσεις του ΟΟΣΑ δεδομένου η Επιτροπή θα μπορούσε να καλέσει ως μάρτυρες τους εμπειρογνώμονες αυτού, με βασική προτεραιότητα στο Αμερικάνικο και Ιρλανδικό Chair εντός του οργανισμού.
Τελικώς, είναι εμφανές ότι το ζήτημα του ανταγωνισμού, είναι πολυσύνθετο και ευθέως συνδεόμενο με την συναλλακτική δραστηριότητα ανά κράτος, γιαυτό και είναι σαφές ότι τα συμφέροντα του πολίτη προστατεύονται καλύτερα, όταν τα διαχειρίζεται ένας υπερεθνικός οργανισμός, όπως η Ε.Ε. μιας και αυτός έχει στη διάθεση του, τόσο την τεχνογνωσία, όσο και το ανάστημα να αναμετρηθεί ακόμα και με εταιρείες κολοσσούς.
