'

Τα αδιέξοδα της Παιδείας μας

Λοβέρδος Γιάννης

Τα αδιέξοδα της Παιδείας μας, ειδήσεις από την ελλάδα, ειδησεις τωρα ελλαδα, τα τελευταια νεα τωρα, τηλεοραση, live tv, live streaming, web tv

Καθώς η νέα ακαδημαϊκή χρονιά άρχισε, όχι με τους καλύτερους οιωνούς, όπως επισημάνθηκε και στην σημερινή συζήτηση στη Βουλή για την Παιδεία, τα θέματα της παιδείας και της εκπαίδευσης στη χώρα μας μεγεθύνονται. Τα πανεπιστήμια σήμερα δεν αντιμετωπίζουν, όπως οι πρυτάνεις υποστηρίζουν, προβλήματα χρηματοδότησης μόνον. Παρά το γεγονός ότι αυτά είναι πράγματι μεγάλα.  Νομίζουμε όμως ότι μεγαλύτερο είναι  η εκπαιδευτική ισοπέδωση, που οδηγεί την κοινωνία σε αδιέξοδα.

Εδώ και χρόνια πολλοί Έλληνες, που ανησυχούν για την κατρακύλα του τόπου επεσήμαιναν ότι η εγκατάλειψη της εκπαίδευσης κι η υποβάθμιση της παιδείας και της γλώσσας μας θα οδηγήσει στην οικονομική και κοινωνική κατάρρευση.

Αυτό σήμερα φευ επιβεβαιώνεται. Η μεγάλη ελληνίστρια Ζακλίν ντε Ρομιγί, στο τελευταίο της βιβλίο, που κυκλοφόρησε στη χώρα μας με τίτλο «Μαθήματα ελληνικών» επισημαίνει ότι επιδίωξη της είναι «να αναδείξει τις λεπτές εκφραστικές αποχρώσεις της ελληνικής και να ερμηνεύσει την εκπληκτική επίδραση αυτής της γλώσσας αλλά και τη διάδοση σε έναν ευρύτατο γεωγραφικό χώρο καθώς και το πώς άφησε την σφραγίδα της στις περισσότερες ευρωπαϊκές γλώσσες». Το βιβλίο της αείμνηστης γαλλίδας ακαδημαϊκού απευθύνεται κυρίως στο ευρωπαϊκό κοινό. Αλλά θα έπρεπε κυρίως να απευθύνεται στο ελληνικό, που δυστυχώς τις τελευταίες δεκαετίες δείχνει να ξεχνά και τη γλώσσα του, και τον πολιτισμό του αλλά και την παιδεία του για την οποίαν ο Ισοκράτης ήταν περήφανος. Μπορούμε ως ο αρχαίος Αθηναίος σοφός να αναφωνήσουμε σήμερα ότι «έλληνες καλούνται οι της ημετέρας παιδείας μετέχοντες». Πολύ φοβάμαι πως η απάντηση είναι αρνητική. Κι αυτό είναι η μεγαλύτερη απόδειξη της κοινωνικής και αξιακής κατάρρευσης, που προηγήθηκε, φευ, της οικονομικής.

Δυστυχώς στην Ελλάδα και στα πάρα πολλά πανεπιστήμια και ΤΕΙ, που φύτρωσαν ανά τη χώρα τις τελευταίες δεκαετίες για άλλους λόγους από την εκπαιδευτική τους προσφορά, δεν είναι ασύνηθες οι φοιτητές να περνούν τη μέρα τους στα καφέ και στα μπαράκια και να αποφεύγουν ως ο διάολος το λιβάνι τις αίθουσες διδασκαλίας, τις βιβλιοθήκες και τους χώρους ακαδημαϊκής μόρφωσης. Γιατί στην Ελλάδα της ισοπέδωσης, που αρνείται τον υγιή ανταγωνισμό και την άμιλλα, η κατάρρευση του εκπαιδευτικού συστήματος προϋπήρξε της οικονομικής κατάρρευσης. Και σε μεγάλο βαθμό την προκάλεσε. Διότι μια χώρα χωρίς ανταγωνιστική κι απαιτητική εκπαίδευση, χωρίς πανεπιστήμια, που θα προάγουν την κριτική σκέψη, την καινοτομία και την έρευνα, δεν μπορεί να υπάρξει και οικονομική ανάπτυξη. Κι όμως αυτό το μοντέλο του ισοπεδωτισμού, που προκάλεσε ο κυρίαρχος αριστερός λαϊκισμός των τελευταίων δεκαετιών, επικράτησε επί δεκαετίες τώρα και οδηγεί χρόνο με το χρόνο στην καταβύθιση των πανεπιστημίων μας στη διεθνή κατάταξη και στην συνεχή υποβάθμιση του επιπέδου σπουδών μας, που αντανακλάται στο χαμηλό επίπεδο των πτυχιούχων και στην ανύπαρκτη έρευνα. Με αποτέλεσμα σήμερα, η Ελλάδα να μην διακρίνεται σε κανέναν απολύτως τομέα...

Δεν είναι τυχαίο λοιπόν ότι η Ελλάδα, με τέτοια νοοτροπία και τέτοιο εκπαιδευτικό σύστημα, της ήσσονος προσπαθείας, κατέρρευσε. Κι η κατάρρευση της δεν είναι μόνον οικονομική. Είναι πρωτίστως κοινωνική, ηθική, αξιακή.