Ατομική ευθύνη και σύνεση εναντίον του κορωνοϊού

Λοβέρδος Γιάννης

Ατομική ευθύνη και σύνεση εναντίον του κορωνοϊού, ειδήσεις από την ελλάδα, ειδησεις τωρα ελλαδα, τα τελευταια νεα τωρα, τηλεοραση, live tv, live streaming, web tv

Όπως δυστυχώς προειδοποιούσαμε εδώ και αρκετό καιρό, ο εφησυχασμός στην ελληνική κοινωνία σε συνδυασμό με το άνοιγμα των συνόρων για τουριστικούς κι οικονομικούς λόγους, ήταν πολύ πιθανόν να φέρει αναζωπύρωση της μεγάλης υγειονομικής κρίσης την οποία υφίσταται η  χώρα μας, όπως και όλος ο πλανήτης, τους τελευταίους μήνες. Δυστυχώς, η επάνοδος του εφιάλτη γίνεται μέσα στο καλοκαίρι.

Τα διαρκώς αυξανόμενα κρούσματα, που είναι αποτέλεσμα του εφησυχασμού, οδηγούν στην ανάγκη λήψης αυστηρότερων μέτρων για την αντιμετώπιση του COVID-19. Δεν αρκεί όμως η κρατική καταστολή για να εφαρμοστούν τα μέτρα, προς όφελος της κοινωνίας και των πολιτών. Απαιτείται πάνω απ’ όλα η επίδειξη ατομική ευθύνης όλων ημών.

Η κυβέρνηση, με σοβαρότητα και υπευθυνότητα, κατόρθωσε να περιορίσει την εξάπλωση του ιού και γι’ αυτό είχαμε τα λιγότερα δυνατά θύματα από όλες τις άλλες ευρωπαϊκές χώρες. Αλλά πρέπει να είμαστε ειλικρινείς. Βρισκόμαστε ακόμα στην αρχή της μεγάλης δοκιμασίας. Κι ουδείς γνωρίζει πότε και αν θα επιστρέψει η πανδημία, με ακόμα πιο έντονο τρόπο. 

Μοιραία η κυβέρνηση σταμάτησε  το lockdown και άρχισε την επανεκκίνηση της οικονομίας. Αυτό όμως δε σημαίνει σε καμία περίπτωση ότι τελειώσαμε με τον κορονοϊό. Η αντιμετώπιση του θα πάρει καιρό. Ίσως και 2-3 χρόνια μέχρις ότου βρεθούν αξιόπιστες και αποτελεσματικές θεραπείες και φυσικά το εμβόλιο που θα μπορούσε να προκαλέσει μια μεγάλη ανοσία στο σύνολο του παγκόσμιου πληθυσμού. Αλλά αυτό ουδείς μπορεί να γνωρίζει πότε θα γίνει. Μπορεί σε ένα, δύο η κι περισσότερα χρόνια. Μέχρι τότε κολυμπάμε σε αβέβαια και αχαρτογράφητα νερά. Κι εκ των πραγμάτων ο καθένας μας πρέπει να αναλάβει την ευθύνη του για να κρατήσει τον εαυτό του αλλά και τους γύρω του υγιείς και ασφαλείς.

Γνωρίζω ότι υπάρχουν πολλοί άνθρωποι οι οποίοι δεν θέλουν να συμβιβαστούν με αυτή την πραγματικότητα, η οποία αναιρεί όλα όσα είχαμε συνηθίσει επί τόσες δεκαετίες. Πράγματι η ζωή μας άλλαξε και άλλαξε με τρόπο βίαιο,  άγριο. Αυτό είναι πολύ δύσκολο να το αποδεχθεί ο απλός ανθρώπους που είχε μάθει να βγαίνει με τον καλό καιρό, να απολαμβάνει την φύση, την παραλία το καλοκαίρι, την ταβερνούλα του, το καφέ του, το μπαράκι, την διασκέδαση του. Όλα αυτά θα συνεχίσουν φυσικά να υπάρχουν. Αλλά με πολύ πιο προσεκτικό τρόπο. Από δω και πέρα ότι κι αν κάνουμε θα γίνεται, έχοντας στο νου μας ότι ανά πάσα στιγμή μπορούμε να κολλήσουμε ή να μεταδώσουμε τον κορονοϊό στους άλλους.

Γι’ αυτό προσέχουμε και μένουμε ασφαλείς. Και αυτή η πρωτοφανής θύελλα που σαρώνει την καθημερινότητά μας και που εκ των πραγμάτων θέτει σε αμφισβήτηση ακόμα και τον τρόπο ζωής που κατακτήσαμε όλες αυτές τις τελευταίες μεταπολεμικές δεκαετίες, κάποια στιγμή θα τελειώσει. Ίσως από αυτή την εμπειρία να βγούμε πιο έμπειροι και σοφότεροι. Για το καλό της Ανθρωπότητας γενικότερα.