Στη δίνη των Panama Papers η Ισλανδία, απορρίφθηκε αίτημα του πρωθυπουργού για εκλογές

MarketNews

Στη δίνη των Panama Papers η Ισλανδία, απορρίφθηκε αίτημα του πρωθυπουργού για εκλογές  , ειδήσεις από την ελλάδα, ειδησεις τωρα ελλαδα, τα τελευταια νεα τωρα

Σε βαθιά πολιτική κρίση φαίνεται ότι βυθίζεται η Ισλανδία, στον απόηχο των αποκαλύψεων των «Panama Papers», που φανερώνουν ότι ο πρωθυπουργός Σίγκμουντουρ Γκούνλαουγκσον απέκρυπτε επί χρόνια επενδύεις του ιδίου και της συζύγου του σε κρατικοποιημένες τράπεζες μέσω off-shore εταιρείας.

Δεχόμενος ασφυκτική πίεση να παραιτηθεί, ο κ. Γκούνλαουγκσον ζήτησε από τον πρόεδρο της χώρας να διαλύσει τη Βουλή και να προκηρύξει πρόωρες εκλογές.

Ωστόσο, το αίτημά του απορρίφθηκε, με τον πρόεδρο Όλαφουρ Ράγκναρ Γκρίμσον να σημειώνει πως θέλει να συνομιλήσει πρώτα με τους αρχηγούς των υπόλοιπων κομμάτων.

Τοπικά μέσα ενημέρωσης ερμηνεύουν την κίνηση του προέδρου Γκρίμσον ως προσπάθεια να διαπιστώσει αν είναι δυνατό να συγκροτηθεί ένας εναλλακτικός κυβερνητικός συνασπισμός.

Νωρίτερα, ο κ. Γκούνλαουγκσον είχε διαμηνύσει ότι προτίθεται να ζητήσει πρόωρες κάλπες μόνο εφόσον οι κυβερνητικοί εταίροι του δεν τον υποστηρίξουν. Με δεδομένο ότι λίγες ώρες αργότερα ζήτησε τη διάλυση της Βουλής, όλα δείχνουν ότι ο πρωθυπουργός δεν έλαβε τη στήριξη που ήθελε.

Ο κ. Γκούνλαουγκσον και η σύζυγός του έχουν απορρίψει τις καταγγελίες ότι υπάρχει κάποιο ηθικό πρόβλημα στην όλη υπόθεση.

Μία μεγάλη ιστορία μυστικών

Η υπόθεση αρχίζει το φθινόπωρο του 2007, όταν ο κ. Γκούνλαουγκσον – που τότε ήταν εκτός πολιτικής – και η σύντροφός του Άννα Σίγκουρλαουγκ Παλσντοτίρ αγόρασαν την εξωχώρια εταιρεία Wintris, με έδρα τον φορολογικό παράδεισο των Βρετανικών Παρθένων Νήσων.


Ο κ. Γκούνλαουγκσον και η κ. Παλσντοτίρ ήταν συνιδιοκτήτες της εταιρείας, με έλεγχο του 50% του μετοχικού κεφαλαίου έκαστος. Χρησιμοποίησαν την Wintris ώστε να επενδύσουν εκατομμύρια ευρώ που προέρχονταν από τη μεγάλη οικογενειακή περιουσία της κ. Παλσντοτίρ. Τον Μάρτιο του 

Στο χαρτοφυλάκιο επενδύσεων της Wintris περιλαμβάνονται και εταιρικά ομόλογα των τριών μεγαλύτερων ισλανδικών τραπεζών, της Glitnir, της Kaupthing και της Landbanki, οι οποίες ήταν μπλεγμένες σε σκάνδαλα κακοδιαχείρισης και κατέρρευσαν σε διάστημα 72 ωρών το 2008, παρασέρνοντας μαζί τους το χρηματιστήριο και ολόκληρη την ισλανδική οικονομία.

Τον Απρίλιο του 2009, εν μέρει χάρη στο έργο του για το κίνημα «InDefence», ο κ. Γκούνλαουγκσον εκλέγεται στη Βουλή, όμως δεν δηλώνει το μερίδιο 50% που κατέχει στην Wintris, παρά το γεγονός ότι όφειλε να το πράξει βάσει του κοινοβουλευτικού κανονισμού.

Οκτώ μήνες αργότερα, χωρίς να έχει αποκαλύψει τίποτα για την Wintris, ο κ. Γκούνλαουγκσον μεταβιβάζει ολόκληρο το μερίδιό του στην εταιρεία στην κ. Παλσντοτίρ έναντι μόλις 1 δολαρίου. Το ζευγάρι παντρεύτηκε λίγους μήνες αργότερα, που σημαίνει πως μέσω της κ. Παλσντοτίρ το ζεύγος είχε συμφέροντα πάνω σε ομόλογα τραπεζών που είχαν λάβει μαζική κρατική στήριξη ώστε να μην καταρρεύσουν.

Το 2013 ο κ. Γκούνλαουγκσον εκλέγεται στην πρωθυπουργία της Ισλανδίας, όμως ακόμα δεν έχει δηλώσει πουθενά την πρώην σχέση του με τη Wintris. Το 2015, η κυβέρνησή του διαπραγματεύτηκε με τους επενδυτές στις τρεις ισλανδικές τράπεζες έναν διακανονισμό που μπορεί να επηρεάσει θετικά την αξία των ομολόγων που ακόμα κατέχει η εξωχώρια εταιρεία της συζύγου του. 

Η «οσμή» του σκανδάλου Γκούνλαουγκσον είχε αρχίσει να έρχεται στην επιφάνεια τους προηγούμενους μήνες, και η κ. Παλσντοτίρ έχει σπεύσει να ξεκαθαρίσει ότι ο σύζυγός της δεν έχει κανένα συμφέρον στην Wintris αλλά και ότι έχει δηλώσει στην Εφορία όλα τα έσοδα της εταιρείας.

Υποστηρίζει μάλιστα πως το 2007 ο σύζυγός της έγινε μέτοχος της Wintris από λάθος της τράπεζας που μεσολάβησε στην απόκτηση της εταιρείας. Το φερόμενο λάθος διορθώθηκε με τη μεταβίβαση του μεριδίου του στην ίδια αφού αντελήφθησαν το ζήτημα ενώ σχεδίαζαν το γάμο τους, το 2009.

Η κατάσταση για την κυβέρνηση Γκούνλαουγκσον γίνεται ακόμα χειρότερη από το γεγονός ότι τα «Panama Papers» αποκαλύπτουν ότι και δύο κορυφαίοι συνεργάτες του, ο υπουργός Οικονομικών και ο υπουργός Εσωτερικών, είχαν επίσης αδήλωτα συμφέροντα σε off-shore εταιρείες.