Όμηροι της πολιτικής ορθότητας

Καρασούλας Διαμαντής

Όμηροι της πολιτικής ορθότητας, ειδήσεις από την ελλάδα, ειδησεις τωρα ελλαδα, τα τελευταια νεα τωρα

Η φρίκη και το αίμα επέστρεψαν ξανά στην Γαλλία, ανήμερα της εθνικής επετείου για την Ημέρα της Βαστίλης. Ο εφιάλτης της τρομοκρατίας δήλωσε ξανά το παρών την πιο σημαντική ημέρα του Γαλλικού έθνους προκειμένου να χτυπήσει το εθνικό του γόητρο ενώ λίγες ώρες πριν ο Γάλλος πρόεδρος είχε ανακοινώσει ότι στις 26 του μήνα η χώρα θα έβγαινε απ την κατάσταση έκτακτης ανάγκης στην οποία βρισκόταν απ τον περασμένο Νοέμβριο. 84 νεκροί κάθε ηλικίας και δεκάδες τραυματίες ο απολογισμός του προχθεσινού παρανοϊκού χτυπήματος στην πόλη της Νίκαιας. Αίμα αθώων ανθρώπων που ήρθε να προστεθεί στον ατελείωτο κατάλογο αίματος των εκατοντάδων θυμάτων της ισλαμικής τρομοκρατίας στη Γαλλία τον τελευταίο καιρό. Το Ισλάμ δηλώνει παρών στην καρδιά της Ευρώπης, πνίγοντας στο αίμα κεντρικούς δρόμους και αεροδρόμια μεγάλων ευρωπαικών πόλεων που θεωρούνται ιδιαιτέρως ασφαλή. Πραγματοποιεί με κάθε τρόπο επίδειξη της ισχύος του μέσα στην Ευρώπη, δείχνοντας το μίσος του για την ειρήνη και τον πολιτισμό της Δύσης, τα οποία απειλεί ευθέως έχοντας κηρύξει έναν ύπουλο και ιδιότυπο πόλεμο. 

 Κι απέναντι στην μεγάλη αυτή απειλή, η Ευρώπη στέκει αμήχανη και άπραγη. Αρκείται στα δακρύβρεκτα μηνύματα συμπαράστασης στους συγγενείς των θυμάτων και στις ανούσιες διακηρύξεις περί μηδενικής ανοχής στην τρομοκρατία που επαναλαμβάνονται ατέρμονα και κουραστικά από τους Ευρωπαίους ηγέτες μετά από κάθε τρομοκρατικό χτύπημα. Θεωρούν οι άβουλοι και βραδυκίνητοι γραφειοκράτες των Βρυξελλών ότι όλα τα προβλήματα λύνονται με τις ατέλειωτες διαβουλεύσεις και τα "κονδύλια" από την τσέπη του Ευρωπαίου φορολογούμενου. Όμηροι της μετριότητάς τους, των αριστερών ιδεοληψιών για τα «ανθρώπινα δικαιώματα» απέναντι σε ανθρώπους που τα αγνοούν και τα απεχθάνονται και των υπερφιλελεύθερων ιδεολογημάτων για σεβασμό στην διαφορετικότητα κοκ. Φοβούνται να προσδιορίσουν και να κατονομάσουν τον υπαίτιο του αίματος. 

Καταδικάζουν γενικά και αόριστα το μίσος, τη βία, το φανατισμό κοκ φοβούμενοι να πουν ότι ο εχθρός είναι το Ισλάμ . Το Ισλάμ γεννά τη βία και το φανατισμό και όχι το αντίθετο . Όταν όμως φοβούνται και να κατονομάσουν το πρόβλημα πως περιμένουμε να το αντιμετωπίσουν; Ανησυχούν περισσότερο για την άνοδο του φόβου και ρατσισμού στις ευρωπαϊκές κοινωνίες ,   παρά για την προστασία και την ζωή των πολιτών τους . Είναι απίστευτο κι όμως αληθινό. Βλέπουν το δέντρο και χάνουν το δάσος. Καταδικάζουν το αποτέλεσμα και όχι τα αίτιά του.  Μια Ευρώπη δυσκίνητη και μονόφθαλμη χωρίς όραμα και αντανακλαστικά που θέλει να επιβάλει την θέλησή της ακόμα και για το φόρο στις καραμέλες αλλά αδυνατεί να ελέγξει την εγκληματική μεταναστευτική πολιτική Τσίπρα που γέμισε μέσα σε λίγους μήνες την Ελλάδα και την Ευρώπη με πάνω από ένα εκατομμύριο λαθρομετανάστες. 

Χύνονται και ξαναχύνονται ποταμοί αθώου αίματος στο βωμό της πολιτικής ορθότητας . Και θα συνεχίσουν να χύνονται όσο η ηγεσία της Ευρώπης αρνείται να πει τα πράγματα με το όνομά τους και να αντιληφθεί τον κίνδυνο που απειλεί ευθέως την ειρήνη , την κοινωνική συνοχή και τον πολιτισμό στην Ευρώπη. Όσο η ήπειρος του φωτός και του πολιτισμού αφήνει ανοιχτές τις πόρτες της στην βαρβαρότητα του Ισλάμ που εισβάλει καθημερινά στην Ευρώπη προκειμένου να την αλώσει με πρόσχημα πότε το μεταναστευτικό και πότε το προσφυγικό, τόσο θα μετράμε αθώα θύματα και σκοτωμένα παιδιά στους δρόμους , τα αεροδρόμια και τα καταστήματα. Τα ιδεολογήματα της «ανοιχτής κοινωνίας» και της πολυπολιτισμικότητας πνίγηκαν στο αίμα. Ευρωπαϊκά ήθη ΤΑ ΚΑΙ ΤΑ ιδανικά ΔΕΝ συμπορεύονται  ΚΑΙ ΔΕΝ συνυπάρχουν ΜΕ ΤΗΝ βαρβαρότητα ΤΟΥ Ισλάμ. Το Ισλάμ δεν αφομοιώνεται. Το είδαμε με τον πιο ξεκάθαρο τρόπο σε όλα τα τρομοκρατικά χτυπήματα των τελευταίων ετών όπου οι πρωταγωνιστές τους ήταν όλοι μουσουλμάνοι μετανάστες δεύτερης και τρίτης γενιάς.   ΕΧΕΙ το η Ευρώπη ΤΗΝ θέληση ΝΑ προστατεύσει τις ζωές Των πολιτών Της, την κοινωνική ειρήνη και τον ευρωπαϊκό πολιτισμό από την ισλαμική βαρβαρότητα? Αντιλαμβάνονται έστω και τώρα οι πολιτικοί νάνοι των Βρυξελλών ότι πολύ σύντομα οι μιναρέδες θα αντικαταστήσουν όλα τα καμπαναριά της Ευρώπης ? Ότι η βία και το αίμα θα είναι σε λίγο -αν δεν είναι ήδη- η καθημερινότητα των πολιτών της Ευρώπης ? Ότι η ασφάλεια είναι απαραίτητη προϋπόθεση για την ελευθερία;