Χάθηκαν τρία πολύτιμα χρόνια

Καρασούλας Διαμαντής

Χάθηκαν τρία πολύτιμα χρόνια

Η πρόσφατη απόπειρα εξόδου της χώρας στις αγορές σε συνδυασμό με τις αποκαλύψεις Βαρουφάκη εξάγουν μια οδυνηρή διαπίστωση: Ότι χάσαμε σχεδόν τρία χρόνια με το "αριστερό πείραμα" προκειμένου να ματώνουμε τώρα για να έρθουμε στην κατάσταση του 2014. Τον Απρίλιο του 14 η έξοδος στις αγορές χαρακτηριζόταν από τον κ. Τσίπρα «στημένη θεατρική παράσταση» και «πάρτι τοκογλύφων».

Σήμερα η επανάληψη, μετά από τρία χαμένα χρόνια, εμφανίζεται ως θρίαμβος και εθνική επιτυχία. «Έχουμε κουραστεί να ακούμε τις αναλύσεις των διάφορων οικονομολόγων. Εγώ ρωτάω εσάς που δεν έχετε ιδιαίτερες γνώσεις στα οικονομικά: Αφού όπως λένε έχουμε πλεόνασμα γιατί να βγούμε στις αγορές να δανειστούμε;» έλεγε τότε ο Αλέξης Τσίπρας σε ένα ρεσιτάλ λαϊκισμού επενδύοντας απροκάλυπτα στην άγνοια του κόσμου. Σήμερα πανηγυρίζει γιατί η χώρα βγήκε στις αγορές, στην πραγματικότητα με δυσμενέστερους όρους από αυτούς του 2014, αφού τότε η Ελλάδα δανείστηκε με spread 435 μονάδες βάσεις, ενώ τώρα δανείζεται με spread 481 μονάδες βάσεις. Δηλαδή πιο ακριβά. Επίσης το 14 η χώρα κατάφερε να αντλήσει 20 δις ενώ προχθές μόλις 6,5 δις. Τα "αριστερά ομόλογα" όμως είναι καλά, ενώ του Σαμαρά και του Βενιζέλου ήταν κακά..

Σήμερα αντιλαμβάνονται όλοι ότι χάθηκαν τρία πολύτιμα χρόνια μέσα στα οποία η Ελλάδα θα είχε σίγουρα βελτιώσει κατά πολύ την θέση της στην παγκόσμια οικονομία. Το μνημόνιο θα ήταν παρελθόν, η χώρα θα είχε λάβει την τελευταία δόση των 7,2 δις (που χάθηκε εξαιτίας του κ.Βαρουφάκη), θα είχε εισέλθει στην πιστοληπτική γραμμή στήριξης και την ποσοτική χαλάρωση και θα είχε λάβει ρύθμιση για το χρέος σύμφωνα με το χρονοδιάγραμμα και τις δεσμεύσεις των δανειστών όπως συνέβη με την Κύπρο και τις υπόλοιπες χώρες που μπήκαν σε μνημόνια.

Τα ελλείμματα θα είχαν εξαλειφθεί, το τραπεζικό σύστημα θα ήταν σταθερό και ασφαλές, η οικονομία θα είχε περάσει οριστικά σε ρυθμούς ανάπτυξης, η ανεργία θα είχε μειωθεί σημαντικά, οι φόροι θα συνέχιζαν να μειώνονται κι έτσι ο ιδιωτικός τομέας θα άρχιζε να παίρνει τα πάνω του και η κοινωνία να ανακουφίζεται από τα βάρη. Χάθηκαν όλα αυτά, η χώρα ζημιώθηκε με 100 δις νέο χρέος, ένα νέο μνημόνιο με δυσβάστακτους φόρους ενώ ολόκληρο το τραπεζικό σύστημα ξεπουλήθηκε κυριολεκτικά σε ξένα χέρια για 5 δις ευρώ... Κι όλα αυτά για να αναθεωρήσει ο κ.Τσίπρας και οι σύντροφοί του την πολιτική τους κοσμοθεωρία κι από μαρξιστές να γίνουν φιλελεύθεροι;  Για να καταλάβουν ότι ο δρόμος των κακών Σαμαροβενιζέλων ήταν τελικά μονόδρομος; Ότι αν δεν βελτιωθούν πρώτα οι αριθμοί δεν ευημερούν οι άνθρωποι; Ότι οι αγορές δεν πρόκειται να χορέψουν πεντοζάλη όσο κι αν βαρέσει το νταούλι αλλά αυτός θα συμμορφωθεί με τους κανόνες τους;

Μιλώντας την προηγούμενη εβδομάδα στον Gardian ο Αλέξης Τσίπρας με τον κυνισμό που τον διακρίνει είπε μεταξύ άλλων ότι όταν ανέλαβε ήταν άπειρος και δεν είχε ιδέα τι δυσκολίες θα αντιμετωπίσει. Δηλαδή είχε λύσεις για όλα χωρίς να έχει επίγνωση των πραγμάτων. Ανέτρεψε την κυβέρνηση μέσω της προεδρικής εκλογής χωρίς να ξέρει πως θα κυβερνήσει μια χώρα! Στην συνέχεια παραδέχτηκε ότι έκανε μεγάλα λάθη κυρίως στην επιλογή προσώπων, υπονοώντας κυρίως τον κ.Βαρουφάκη λέγοντας πως το σχέδιό του ήταν "εντελώς ασαφές" και "ανάξιο λόγου".  Δηλαδή, τις απόψεις του υπουργού οικονομικών που επέλεξε ο ίδιος της έμαθε εν μέσω διαπραγματεύσης κατά την οποία ο κ.Βαρουφάκης ασκούσε προσωπική πολιτική με αποτέλεσμα να βρεθεί η χώρα με το ένα πόδι έξω απ την Ευρώπη. Αν όλα αυτά δεν είναι αρκετά για να οδηγήσουν αυτή την "παρέα" που πήρε στο λαιμό της μια ολόκληρη χώρα, στο Ειδικό Δικαστήριο τότε τι άλλο χρειάζεται;
 
Νομίζω όμως ότι το σημαντικότερο από όσα είπε ο κ.Τσίπρας στην Gardian είναι ότι «πολλοί μπορούν να μας πουν ψεύτες αλλά όχι κλέφτες". Είναι η πρώτη φορά που Έλληνας πρωθυπουργός αποδέχεται έστω και έμμεσα ότι λέει ψέματα, ότι κοροϊδεύει τους πολίτες νιώθοντας μάλιστα ότι δεν κάνει και κάτι τόσο κακό. Όπως σοφά είχε γράψει ο Κολακόφσκι, ένας από τους σημαντικότερους διανοούμενους στην ανάλυση του σταλινικού φαινομένου «στη σοσιαλιστική χώρα το ψέμα δεν είναι ψέμα, αν σχετίζεται με τον ανώτατο στόχο. Το σοσιαλιστικό κράτος, απ’ τη φύση του, δεν μπορεί να εξαπατήσει το λαό, γιατί οι φαινομενικές απάτες υπηρετούν μελλοντικούς θριάμβους της αλήθειας, άρα δεν είναι απάτες». Είναι προφανές ότι έχουμε να κάνουμε με παθολογικούς και ενσυνείδητους ψεύτες, παντελώς αδίστακτους μπροστά στον κοινό στόχο που είναι η παραμονή στην εξουσία.