Η Τουρκία δείχνει να πορεύεται σαν να έχει κόψει…αλυσίδα. Και, ελπίζω να βγω λάθος, αλλά οι επόμενες μέρες θα είναι ιδιαίτερα δύσκολες και θα πρέπει να προετοιμαστούμε καλά, διότι είμαστε προ κρίσιμων διλημμάτων.
Κατ’ αρχάς, είναι σχεδόν σαφές ότι το Oruc Reis θα επιχειρήσει να «πατήσει» τα 12 μίλια από το Καστελόριζο. Με βάση την προδιαγραφόμενη πορεία του πλοίου, την Τρίτη, όταν θα κάνει τη στροφή προς δυσμάς μετά την πορεία προς το βορειοανατολικό άκρο της NAVTEX, ίσως το επιχειρήσει. Και εκεί πρέπει να είμαστε έτοιμοι, αν και τύποις, δεν έχουμε ανακηρύξει και τα 12 μίλια της αιγιαλίτιδας ζώνης.
Από εκεί και πέρα, με φόντο και τους απερίγραπτους χάρτες της Τουρκίας για τις περιοχές έρευνας και διάσωσης, στις οποίες εντάσσουν όλα τα νησιά του Αιγαίου και την περιοχή ανάμεσα στην Κρήτη και την Κύπρο, εφαρμόζοντας ουσιαστικά το δόγμα της Γαλάζιας Πατρίδας, πρέπει να είμαστε έτοιμοι για όλα. Προβοκάτσιες στήνονται…στο πιτς φιτίλι, ιδίως σε μια περιοχή με πυκνή κυκλοφορία σκαφών, αλλά και μεταναστευτικές ροές.
Με άλλα λόγια, σωστά στέλνουμε το μήνυμα ότι δεν θα πέσουμε στην παγίδα των Τούρκων για ένα θερμό επεισόδιο ή έναν διάλογο άνευ όρων. Το ότι εμείς το διαμηνύουμε, όμως, δεν σημαίνει ότι ο κίνδυνος δεν ελλοχεύει. Και είναι άμεσος.
Ο εξ απορρήτων
