Η πολιτική συζήτηση που αναπτύχθηκε τους τελευταίους μήνες γύρω από τη Μαρία Καρυστιανού δημιούργησε την εντύπωση ότι θα μπορούσε να εξελιχθεί σε έναν νέο πολιτικό πόλο.
Τα τελευταία χρόνια έχουμε γίνει μάρτυρες μιας ολισθηρής πορείας της ποιότητας των προγραμμάτων που προβάλλει η ελληνική τηλεόραση, με λίγες εξαιρέσεις.
(Μέρος Α: Τα λάθη των Ουκρανών) Σχέσεις υποτέλειας, “προστασίας” και μίσους ανάμεσα σε «αδελφά έθνη» Με τον πρόσφατο θάνατο του τέως Προέδρου της Δημοκρατίας Χρήστου Σαρτζετάκη θυμηθήκαμε όλοι τον χαρακτηρισμό της Ελλάδας
Το ελληνικό σύνταγμα αποδίδει στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας τον ρόλο του αρχηγού του κράτους. Είναι δηλαδή ένας θεσμικός πυλώνας και ταυτόχρονα ρυθμιστής του πολιτεύματος (άρθρο 30 παρ.1 Σ). Επιπρόσθετα, είναι και ένα
Τα ελληνικά ΜΜΕ πάντα έλκονταν απ’ το κακό και πάντα το προσέφεραν απλόχερα. Φόνοι, πόλεμοι, θύματα, θύτες, δίκες, αποτελούσαν συχνά αγαπημένα θέματα επικαιρότητας.
Η ιστορία είναι γεμάτη παραδείγματα ανθρώπων που κατέκτησαν την εξουσία χρησιμοποιώντας σκοτεινά, βδελυρά και αποτρόπαια μέσα. Οι οποίοι εν τούτοις θεωρήθηκαν μεγάλες προσωπικότητες. Ο Βλαντιμίρ Πούτιν είναι μια από αυτές.
Σε δύο πρόσφατες δημοσκοπήσεις στις ΗΠΑ, η πλειοψηφία των αμερικανών πολιτών δήλωσε ότι δεν είναι ο Μπάιντεν που κυβερνά την χώρα και ότι αν η Αμερική είχε έναν ισχυρό πρόεδρο, δεν θα