(…όπως στο εργοστάσιο των Τρικάλων) … Εισαγωγή Κορνήλιος Καστοριάδης (φιλόσοφος παγκοσμίου κύρους (1922-1997)): «…είναι μια μακάβρια φάρσα, είναι ένα γκραν γκινιόλ όπου τα πτώματα και ο πόνος είναι πραγματικά. Δεν είναι τραγωδία,
Αμφιβάλλω αν ο πρόεδρος Τραμπ προέβλεψε ότι τα σχέδια για την Γροιλανδία θα δημιουργούσαν τόσο μεγάλες αντιδράσεις όχι μόνο στο εξωτερικό αλλά και στο εσωτερικό. Όμως για την ώρα, δείχνει να τις
Υπάρχει μια βαθιά ειρωνεία στη νέα τροπολογία που απαγορεύει συναθροίσεις μπροστά από το Μνημείο του Άγνωστου Στρατιώτη. Όχι γιατί το μνημείο δεν αξίζει προστασίας, το αντίθετο. Αξίζει, και η προστασία του είναι
Tο μνημείο του Αγνώστου Στρατιώτη είναι το ιερό χρέος της χώρας απέναντι σε όσους έπεσαν υπέρ πατρίδος. Για όσους εθελοντικά έδωσαν τη ζωή τους, για να υπάρχει η πατρίδα.
“Μη φεύγετε κυρία Κωνσταντοπούλου, σας παρακαλώ! Καθίστε να συνεχίσουμε τη συζήτηση! Θα σας ρωτάω ότι θέλετε! Μη φύγεις Ζωή, θα φαρμακωθώ!” Και κάπως έτσι ,όπως έγινε σήμερα, θα έρθει η στιγμή που
Η τροπολογία για την προστασία του μνημείου του Άγνωστου Στρατιώτη θα κατατεθεί την επόμενη εβδομάδα, αλλά, όπως φαίνεται, μέχρι τότε θα ισχύει το «γράψε-σβήσε».
Ο τίτλος φαίνεται σουρεαλιστικός, αλλά στις Εξεταστικές Επιτροπές της Βουλής η φαινομενικά αδύναμη Πολιτική – το Καναρίνι – δείχνει να κυριαρχεί πάνω στην ισχυρή και αδέκαστη Δικαιοσύνη – τη Γάτα. Εκεί όπου
H εικόνα που βλέπουμε στην τελευταία έρευνα της OPINION POLL στην πρόθεση ή και στην εκτίμηση ψήφου δείχνει μικρές διαφοροποιήσεις, μια εικόνα σχεδόν παγωμένη.
Η αντιμετώπιση του ιδιωτικού χρέους στην Ελλάδα υπήρξε και παραμένει ένα από τα σημαντικότερα κοινωνικοοικονομικά ζητήματα της τελευταίας δεκαπενταετίας.