Η συνεδρίαση της Διακομματικής Επιτροπής στο υπουργείο Εσωτερικών δεν πήγε όπως θα το περίμενε η ηγεσία του. Άλλωστε, το έλεγαν οι άνθρωποι ότι ο διάβολος κρύβεται στις λεπτομέρειες. Η προοπτική της συμφωνίας, όμως, δεν είναι απίθανη, με όλες τις δεδομένες δυσκολίες.
Ο Τάκης Θεοδωρικάκος και οι εκπρόσωποι του ΚΙΝΑΛ, της Ελληνικής Λύσης και του ΚΚΕ προσπαθούν να βρουν τη λύση της δύσκολης εξίσωσης αναφορικά με την πιστοποίηση της απουσίας των αποδήμων για συγκεκριμένο χρονικό διάστημα από τη χώρα, προκειμένου να έχουν δικαίωμα ένταξης στους νέους, ειδικούς εκλογικούς καταλόγους των κατοίκων του εξωτερικού.
Αυτή τη στιγμή, στο τραπέζι υπάρχει μια βασική ιδέα, προκειμένου να υπερκεραστεί ένα μείζον εμπόδιο: το ότι το αθάνατο ελληνικό κράτος δεν έχει μηχανισμούς πιστοποίησης πότε ένας κάτοικός του μετοικεί σε άλλο κράτος. Αυτό δημιουργεί πρόβλημα στον προσδιορισμό της ημερομηνίας μετακόμισης στο εξωτερικό, προκειμένου να τεκμηριώνεται η περίφημη 30ετία απουσίας που είναι στο τραπέζι. Γι’ αυτό και τα κόμματα εξετάζουν μια «τούμπα» στη συλλογιστική: να μην πρέπει οι εκλογείς να αποδείξουν πότε έφυγαν από την Ελλάδα, αλλά ότι εντός μιας συγκεκριμένης περιόδου, 30 ή και περισσότερων ετών, έχουν με κάποιον τρόπο ενεργό παρουσία στη χώρα.
Μένει να φανεί, αν αυτή η ιδέα είναι λειτουργική. Και αυτό γιατί το υπουργείο Εσωτερικών καταλαβαίνει ότι δεν μπορεί να φέρει μια ρύθμιση απλώς για να υπάρξει, χωρίς, δηλαδή, να λειτουργεί στην πράξη.
