Ανοιχτό αφήνει το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο το ενδεχόμενο να συμμετάσχει μόνο επί της αρχής, κι όχι χρηματοδοτικά, στο ελληνικό πρόγραμμα, κάτι που σημαίνει ότι η συμφωνία για ελάφρυνση του ελληνικού χρέους κατά πάσα πιθανότητα θα μετατεθεί για άγνωστη ημερομηνία.
«Εξερευνούμε όλες τις επιλογές στο πλαίσιο των πρακτικών και των κανόνων μας», δήλωσε ο εκπρόσωπος του Ταμείου, Τζέρι Ράις, σημειώνοντας πως έχουν υπάρξει περιπτώσεις στο παρελθόν όπου ο οργανισμός ενέκρινε τη στήριξη χωρών επί τις αρχής, χωρίς να εκταμιεύσει δάνεια.
Μιλώντας σε δημοσιογράφους στην Ουάσιγκτον, ο κ. Ράις υπογράμμισε ότι το ΔΝΤ παραμένει αμετακίνητο στο αίτημά του για εκ των προτέρων συγκεκριμενοποίηση των μέτρων ελάφρυνσης του ελληνικού χρέους από τους ευρωπαίους εταίρους. Αυτή τη στιγμή «δεν υπάρχει συμφωνία», είπε.
Αποσαφήνισε ότι χωρίς «διαβεβαιώσεις» για τη βιωσιμότητα του χρέους «δεν υπάρχει πιθανότητα» χρηματοδοτικής συνεισφοράς του Ταμείου στο ελληνικό πρόγραμμα. Οι Ευρωπαίοι θέλουν να μεταθέσουν τις ουσιαστικές αποφάσεις για το 2018, με βάση το κοινό ανακοινωθέν του Μαΐου του 2016. Ο κ. Ράις ανέφερε ότι το ΔΝΤ σέβεται επί της αρχής αυτό το μοντέλο, δεν μπορεί να υποχωρήσει από τα αιτήματά του.
Παρά τη φανερή απόκλιση ανάμεσα σε Ευρωπαίους και Ταμείο στο Eurogroup της Δευτέρας, ο κ. Ράις εκτίμησε πάντως ότι «οι διαφορές μειώνονται». Εξέφρασε μάλιστα συγκρατημένη αισιοδοξία ότι μπορεί να υπάρξει συμφωνία στην επόμενη συνεδρίαση της ευρω-ομάδας, στις 15 Ιουνίου.
Ο εκπρόσωπος διευκρίνισε πάντως ότι μαζί με τις συζητήσεις για το χρέος, που συνεχίζονται, ανοιχτές παραμένουν και οι διαπραγματεύσεις για τους δημοσιονομικούς στόχους που θα πρέπει να πετυχαίνει η Ελλάδα μετά το τέλος του προγράμματος, το 2018.
Όπως είπε, μετά την ψήφιση του πολυνομοσχεδίου από την Αθήνα το ΔΝΤ δέχεται πως η χώρα μας μπορεί να πετύχει πρωτογενές πλεόνασμα 3,5% του ΑΕΠ ως το 2022. Ωστόσο, ο οργανισμός πιστεύει πως η διατήρηση αυτού του στόχου πέρα από το 2022 θα βλάψει την ελληνική οικονομία και συνεπώς θα ήταν προτιμότερο να μειωθεί.
Επισήμανε δε ότι το ΔΝΤ σταθερά περιμένει από τους Ευρωπαίους «ρεαλισμό» στις προβλέψεις για τις δυνατότητες ανάπτυξης της Ελλάδας και για την τροχιά των δημοσιονομικών της.
