Ρίξτε μια ματιά στους πίνακες της δημοσκόπησης της Pulse για τον ΣΚΑΪ – πέρα από την πρόθεση ψήφου, αναδεικνύονται ενδιαφέροντα και αντιφατικά συμπεράσματα.
Για παράδειγμα, το 57% του γενικού πληθυσμού θεωρεί σωστό το μέτρο της επιστροφής ενός ενοικίου τον χρόνο, ενώ μόνο το 33% το θεωρεί λανθασμένο. Κι όμως, το 69% των ερωτηθέντων δηλώνουν ότι μένουν σε δικό τους σπίτι – άρα δεν τους αφορά άμεσα η παροχή.
Θα πει κανείς ότι ίσως το νοίκι αφορά τα παιδιά τους. Αλλά και στις ηλικίες 17–44, το ποσοστό ιδιοκατοίκησης φτάνει το 55%. Άρα, η θετική στάση δεν βασίζεται πάντα σε προσωπικό συμφέρον, κάτι που φαίνεται και σε άλλες ερωτήσεις.
Στην παροχή των 250 ευρώ στους συνταξιούχους, το 59% του γενικού πληθυσμού το βλέπει θετικά, ενώ το 30% διαφωνεί. Και όμως, οι ίδιοι οι συνταξιούχοι, που θα έπαιρναν τα χρήματα, συμφωνούν μόλις σε ποσοστό 61% και διαφωνούν σε ποσοστό 31%. Ναι, ένας στους τρεις συνταξιούχους λέει “όχι” στα 250 ευρώ.
Πιθανόν πρόκειται για υψηλοσυνταξιούχους που εξαιρούνται λόγω εισοδηματικών κριτηρίων. Αλλά είναι αμφίβολο αν όλοι γνωρίζουν τις λεπτομέρειες του μέτρου. Συνεπώς, οι απαντήσεις είναι συχνά πολιτικές ή ιδεολογικές και όχι ουσιαστικές.
Παρόμοια, δεν γνωρίζουμε πόσοι από το δείγμα είναι ιδιοκτήτες που νοικιάζουν ακίνητο, για να κρίνουμε αν η θετική γνώμη για το μέτρο αποκατάστασης του ενοικίου προέρχεται από εκείνους που θεωρητικά “χάνουν” από την παρέμβαση.
Το συμπέρασμα; Παρά τις αντιφάσεις, τα μέτρα έχουν ευρεία αποδοχή – περίπου 70% θετική γνώμη. Αυτό ενισχύει την πολιτική ηγεμονία του Κυριάκου Μητσοτάκη, ο οποίος σε περιβάλλον κανονικότητας “εισπράττει” από τις παροχές. Αντίθετα, όταν η κοινωνία είναι οργισμένη (όπως μετά τα Τέμπη), τέτοιες κινήσεις δεν πιάνουν τόπο.
Η κυβέρνηση “μοιράζει” και δεν αμφισβητείται, ενώ η αντιπολίτευση παραμένει διασπασμένη και άφωνη. Κι αυτό, όσο κρατά, δίνει περιθώριο και για τρίτη τετραετία.
