Εσωκομματικές ισορροπίες και σκοπιμότητες υπαγορεύουν τις πρώτες κινήσεις της νέας πρωθυπουργού Τερέζα Μέι όσον αφορά τη διανομή των μεγάλων και σημαντικών υπουργείων. Εκτός της τοποθέτησης του Μπόρις Τζόνσον στο Υπουργείο Εξωτερικών, μια απόφαση που τάραξε τα νερά, οι τοποθετήσεις στα υπόλοιπα σημαντικά υπουργεία ήταν λίγο ή πολύ αναμενόμενες.
Τέλος στην αυστηρή λιτότητα, έμφαση στις δημόσιες επενδύσεις
Η εκδίωξη του Τζορτζ Οσμπορν από την κυβέρνηση είναι ενδεικτική για την αλλαγή κατεύθυνσης της νέας Κυβέρνησης στην οικονομική διαχείριση. Η κ. Μέι είναι οπαδός της όσο το δυνατόν μεγαλύτερης κοινωνικής ισότητας, θέλει κλείσιμο της εισοδηματικής ψαλίδας και περιορισμό των εξωφρενικών αμοιβών στελεχών μεγάλων επιχειρήσεων και του Σίτι. Η επιλογή του βετεράνου Φίλιπ Χάμοντ στο Υπουργείο Οικονομικών επιβεβαιώνει ότι η κυβέρνηση αλλάζει κατεύθυνση. Από την αυστηρή λιτότητα δίδεται έμφαση στις δημόσιες επενδύσεις σε περιοχές που έχει πλήξει η αποβιομηχάνιση, συμβάλλοντας έτσι στη νίκη του Βrexit. Παράλληλα ο Φίλιπ Χάμοντ διαθέτει άριστες διασυνδέσεις με το χρηματιστηριακό κεφάλαιο και υπόσχεται ότι θα διασφαλίσει το δικαίωμα του Σίτι να δραστηριοποιείται και στην Ευρώπη.
Η τοποθέτηση του Ντέιβιντ Ντέιβις ως επικεφαλής του νέου Υπουργείου Διαπραγμάτευσης με την ΕΕ κρίνεται εξαιρετικά επαρκής από τους οικονομικούς αναλυτές. Ο Ντέιβις χρημάτισε Υπουργός Ευρώπης στην κυβέρνηση του Τζον Μέιτζορ και γνωρίζει καλά τα ευρωπαϊκά δρώμενα. Τάχθηκε μεν υπέρ του Leave, όμως όχι για λόγους μετανάστευσης αλλά εξαιτίας των παρεμβατικών πολιτικών και της δυσκίνητης γραφειοκρατίας των Βρυξελλών. Και οι δύο υπουργοί τοποθετούν το μεταναστευτικό σε δευτερεύουσα θέση και δηλώνουν ότι θα εργαστούν για μια συμφωνία επωφελή για τη Βρετανία και τη Ευρώπη. Η σκανδαλώδης κατά πολλούς τοποθέτηση του Μπόρις Τζόνσον στο Υπουργείο Εξωτερικών κρίνεται ως μη σημαντική σε αυτή τη φάση, διότι ο άνθρωπος που ηγήθηκε της εκστρατείας υπέρ του Brexit ουδόλως έχει να κάνει με το καυτό θέμα της ευρωπαϊκής διαπραγμάτευσης.
