Οι αριθμοί μαρτυρούν τις βασικές δυσκολίες: η ανάπτυξη που την περίμεναν υψηλότερη περιορίζεται στο 1,7% ενώ υπάρχουν και εκδοχές για 1,6%. Αντίθετα το έλλειμμα ανέβηκε στο 2,8%, κάνοντας ακόμα πιο αισθητή τη δαμόκλειο σπάθη των Βρυξελλών για το όριο του 3%.
Πέρα από τη δύσκολη διεθνή οικονομική συγκυρία, η Γαλλία αντιμετωπίζει συγχρόνως και τις συνέπειες των μέχρι τώρα επιλογών της. Το πρώτο σοκ ήταν με την αύξηση κατά 1,7% της «γενικευμένης κοινωνικής συνεισφοράς» που χτυπά τους συνταξιούχους από την 1η Ιανουαρίου. Και αυτό χωρίς την σύγχρονη εφαρμογή των αντισταθμιστικών μέτρων που έχουν υποσχεθεί, με μειώσεις στις εισφορές ανεργίας και ασθένειας.
Ο Μακρόν χρειάζεται τη στήριξη των νοικοκυριών
Για να “ξεπαγώσει” η καθηλωμένη κατανάλωση των νοικοκυριών, η κυβέρνηση προβάλλει την αύξηση της αγοραστικής δύναμης που θα πετύχει το 2019 με μαζική ελάφρυνση των φόρων κατά 6 δις, παρά τις αυξήσεις των τιμών σε καπνό και καύσιμα.
Παρ’ όλα αυτά η βασική προτίμηση στρέφεται και πάλι στις επιχειρήσεις με τη μείωση του συντελεστή φορολογίας και την απαλλαγή τους από το φόρο ανταγωνιστικότητας.
Χωρίς την υποστήριξη των νοικοκυριών πολλοί πιστεύουν ότι δεν θα κατορθώσει ο Γάλλος πρόεδρος Εμμανουέλ Μακρόν να τηρήσει τη δέσμευσή του για μείωση του χρέος της Γαλλίας κάτω από το 90% του ΑΕΠ, κατά τη διάρκεια της θητείας του. Σήμερα το χρέος κυμαίνεται στο το 97, 8 %.
