Η χώρα μας είναι μια πανέμορφη χώρα με πολλά συγκριτικά πλεονεκτήματα. Έχουμε ήλιο, θάλασσα, φιλότιμους ανθρώπους και μεγάλη ιστορία.
Έχουμε όμως ένα μεγάλο πρόβλημα. Έχουμε μάθει την Ιστορία ανάποδα. Πόσα χρόνια ακούμε ότι η Αριστερά υπερασπίζεται τους φτωχούς και αδύναμους άραγε; Μεγαλώσαμε σε μια χώρα που μάθαμε ότι τα δικαιώματα του ανθρώπου τα προστατεύει ένα απολυταρχικό πολίτευμα, όπως ο κομμουνισμός. Ένα πολίτευμα που στοίχισε τη ζωή σε εκατομμύρια ανθρώπους, εξαιτίας των ιδεοληψιών του.
Στην Ελλάδα, δεν έχει γίνει επίσης αντιληπτό ένα βασικό γνώρισμα του πολιτεύματος αυτού, την κοινωνική στατικότητα. Έτσι, πολλοί άνθρωποι δεν αντιλαμβάνονται γιατί η Αριστερά δημιουργεί ολιγοπώλια όπου παίρνει τα ηνία της εξουσίας. Κι όμως είναι ξεκάθαρο, γιατί η Αριστερά προωθεί τα ολιγοπώλια στο πρώτο στάδιο μετάβασης από τον Καπιταλισμό, αλλά και καταστρεπτικές λογικές για τα ασθενέστερα οικονομικά στρώματα.
Η κοινωνική στατικότητα είναι ταυτόσημη με το οικονομικό της μοντέλο, κατάσταση που παρουσιάζεται και στις ολιγοπωλιακές αγορές.
Δυστυχώς, στην Ελλάδα, ακόμα δεν έχει γίνει κατανοητό ότι ο φιλελευθερισμός ταυτίζεται με την απεξάρτηση του ατόμου από το κράτος και την οικονομική του απελευθέρωση από αυτό. Οι άνθρωποι μένουν μόνο στα λόγια, δηλαδή την πολιτική επικοινωνία για το ποιος είναι Αριστερός και ποιος Φιλελεύθερος, χωρίς να κοιτούν τις πράξεις και τελικά πέφτουν στη μεγάλη επικοινωνιακή παγίδα, ότι η Αριστερά προστατεύει τα ατομικά δικαιώματα των αδύναμων, τη στιγμή που το πολίτευμα του κομμουνισμού δεν αναγνωρίζει ότι υφίσταται άτομο.
Η μεσαία τάξη είναι προϋπόθεση της Δημοκρατίας και χαρακτηριστικό γνώρισμα του φιλελευθερισμού, μιας και η απαγκίστρωση της επιβίωσης του ατόμου από το κράτους, επιτρέπει στις εξουσίες να διακρίνονται και να λειτουργούν ομαλά. Αυτό εξασφαλίζει τον κοινωνικό έλεγχο και τη λογοδοσία. Αυτό εξασφαλίζει την ομαλή λειτουργία της Δημοκρατίας και τις ίσες ευκαιρίες για όλους τους ανθρώπους να ζήσουν, να ευημερήσουν, να δώσουν στα παιδιά τους ένα καλύτερο κόσμο γεμάτος δυνατότητες.
