Ύστερα από 2,5 χρόνια επικίνδυνων τυχοδιωκτισμών από την πλευρά της κυβέρνησης, που είχαν ως αποτέλεσμα η χώρα να υπογράψει δύο νέα Μνημόνια και οι πολίτες να κληθούν να φορτωθούν μέτρα ύψους 15 δισεκατομμυρίων ευρώ, η οικονομία μοιάζει να ισορροπεί σε χαμηλότερα από το 2014 επίπεδα.
Ακόμη και η πρόσφατη αναβάθμιση της ελληνικής οικονομίας από τον Fitch, αν και θετική εξέλιξη, δεν επαρκεί για να επιστρέψει η χώρα στο βαθμό αξιολόγησης που είχε πριν από την «περήφανη διαπραγμάτευση» του πρώτου εξαμήνου του 2015.
Επομένως οι πανηγυρισμοί στο κυβερνητικό στρατόπεδο δεν είναι δικαιολογημένοι όταν ο χρόνος που χάθηκε είναι πολύς και δύσκολα θα αναπληρωθεί.
Η ελληνική οικονομία παραμένει σε φάση οριακής ανάπτυξης όταν οι υπόλοιπες χώρες της ευρωζώνης καταγράφουν υψηλούς ρυθμούς αύξησης του ΑΕΠ ενώ και στο τραπεζικό σύστημα οι καταθέσεις παραμένουν στάσιμες στα επίπεδα του Ιουλίου 2015, όταν και επιβλήθηκαν τα capital controls.
Τα κόκκινα δάνεια έχουν φτάσει σε επίπεδα-ρεκόρ ενώ στον τομέα των χορηγήσεων οι πιστώσεις προς τις επιχειρήσεις είναι περιορισμένες με αποτέλεσμα να δυσχεραίνεται η προσπάθεια ανάκαμψης της οικονομίας. Αντιθέτως, η υπερφορολόγηση που θα συνεχιστεί τους επόμενους μήνες στερεί πόρους από την παραγωγική Ελλάδα και μειώνει το διαθέσιμο εισόδημα των πολιτών.
Ακόμη και η μείωση της ανεργίας κατά 3-4 ποσοστιαίες μονάδες υπολείπεται αναλογικά της αποκλιμάκωσης που παρατηρείται στις υπόλοιπες χώρες της ευρωζώνης. Το γεγονός μάλιστα ότι το ΑΕΠ παραμένει στάσιμο τα τελευταία 2,5 χρόνια δείχνει ότι η «πίτα» των εισοδημάτων δεν μεγαλώνει αλλά μικραίνει ο αριθμός των μεριδίων στο εργατικό δυναμικό της χώρας.
Οι θριαμβολογίες του Μαξίμου για την πορεία της οικονομίας δεν έχουν καμία σχέση με την πραγματικότητα που βιώνουν τα νοικοκυριά αλλά και με τις εξελίξεις στην υπόλοιπη ευρωζώνη. Εάν δεν υπάρξει αλλαγή πολιτικής με μείωση φόρων και περιστολή της κρατικής σπατάλης δεν πρόκειται να γίνει το απαραίτητο άλμα που θα κινητοποιήσει επενδύσεις και θα δημιουργήσει νέα εισοδήματα.
