Η είδηση της παράτασης της NAVTEX μέχρι τα μεσάνυχτα της Τετάρτης δεν εξέπληξε κανέναν, ούτε στο Μέγαρο Μαξίμου, ούτε στο υπουργείο Άμυνας. Το έδειχναν οι κινήσεις του Ορούς Ρέις ότι δεν υπήρχε καμία σπουδή απόσυρσης από την περιοχή και αυτή η εκτίμηση ήρθε να επιβεβαιωθεί με τη διάρκεια της ναυτικής οδηγίας που εκτείνεται ως και την ψήφιση της ΑΟΖ με την Αίγυπτο από την ελληνική Βουλή.
Είναι σαφές ότι καμία σκέψη δεν μπορεί να γίνει στην ελληνική πλευρά για διερευνητικές επαφές, όσο η Τουρκία κρατά τα πλοία της στην περιοχή και συνεχίζει να πρεσάρει τη χώρα μας. Ποιος, άλλωστε, να πάει να συζητήσει για τα σημεία τομής και απόκλισης, όταν ο γείτονας στο τραπέζι έχει προηγουμένως βάζει το περίστροφο;
Βεβαίως, η απόφαση της Τουρκίας να παρατείνει τη ναυτική οδηγία και να κάψει τις γέφυρες της αποκλιμάκωσης δεν είναι υποχρεωτικά κακή για την ελληνική πλευρά. Δείχνει με τον πιο ανάγλυφο τρόπο στους Ευρωπαίους εταίρους μας και ειδικά στους διαλλακτικούς Γερμανούς, όπως ο Χάικο Μαας που έρχεται στην Αθήνα την Τρίτη, ποιος είναι ο παραβάτης στην περιοχή και ποιος κλιμακώνει την πίεση, την ώρα που όλοι οι διεθνείς παράγοντες πιέζουν, προκειμένου να πέσουν οι τόνοι.
Και, κυρίως, πέφτει το φύλλο συκής για την Ευρώπη που δεν μπορεί να παριστάνει ότι δεν συμβαίνει κάτι μείζον.
Ο εξ απορρήτων
