Λίγη ώρα μετά την ομιλία του κ. Τσίπρα στην ΚΕΑ, τον λόγο πήρε ο βουλευτής Α’ Αθηνών και πρώην υπουργός απηχώντας την ανησυχία το κακό κλίμα που υπάρχει εντός ΣΥΡΙΖΑ.
«Το βασικό δεν είναι να πείσουμε τους πολίτες ότι είμαστε καλοί -αλλά ότι μπορούμε να γίνουμε καλύτεροι για να ξανακυβερνήσουμε», είπε με νόημα ο κ. Φίλης, απηχώντας την ανησυχία ότι ο ΣΥΡΙΖΑ καταφεύγει πάλι σε έναν λόγο χωρίς πολιτικό σχέδιο. «Δεν επαναλαμβάνονται μηχανιστικά ούτε το 2015 ούτε το 1989», τόνισε επίσης ο κ. Φίλης.
Το ενδιαφέρον, ωστόσο, είναι ότι ο πρώην υπουργός ήταν και αυτός που υπενθύμισε τις ρίζες του ΣΥΡΙΖΑ ως προς το καταγγελλόμενο από τον ίδιο τον κ. Τσίπρα ως «βρώμικο ’89»: «Το 1989 η Αριστερά υπήρξε δύναμη κάθαρσης, όχι συνενοχής» τόνισε ο κ. Φίλης. Μια θέση που δεν είναι μόνο ιστορικά ακριβής —ο Συνασπισμός είχε συμμαχήσει με τη ΝΔ για να διερευνηθούν τα σκάνδαλα του παπαδρεϊκού ΠΑΣΟΚ— αλλά έρχεται και να αμφισβητήσει το νέο αφήγημα που εξυφαίνει ο κ. Τσίπρας για τον εαυτό του, θέλοντας να εμφανιστεί ως θύμα πολιτικών διώξεων όπως ήταν ο Ανδρέας Παπανδρέου. (Ο ιδρυτής του ΠΑΣΟΚ υπήρξε θύμα πολιτικής δίωξης αλλά όχι σύμφωνα με την ιστορία της Αριστεράς.)
Είπε συγκεκριμένα ο κ. Φίλης: «Η ιστορία του “βρώμικου ’89” (βάζω τα εισαγωγικά γιατί δεν με εκφράζει η φράση) τι είναι ακριβώς; Είναι ιστορία καταπάτησης της θεσμικής τάξης και από την πλευρά του ΠΑΣΟΚ. Για αυτό δεν είναι εύστοχο σήμερα να λέμε ότι μπορεί να επαναληφθεί το ’89. Είναι άλλοι οι πρωταγωνιστές, πρόσωπα και πολιτικά πράγματα, άλλα τα διακυβεύματα και βεβαίως άλλη η ιστορία της Αριστεράς. Εμείς συνομολογούμε ότι προερχόμαστε από την μεγάλη παράδοση της Αντίστασης, των μεταπολεμικών δημοκρατικών αγώνων, της δημοκρατικής έκρηξης του 1981, αλλά όχι μέσα από τα σκάνδαλα του 1989. Η Αριστερά υπήρξε δύναμη κάθαρσης τότε, όχι δύναμη συνενοχής. Έκανε πολιτικά λάθη στη συγκεκριμένη συγκυρία -καμία αντίρρηση. Αλλά, ξαναλέω, υπήρξε δύναμη κάθαρσης και όχι πολιτικής συνενοχής. Και αν σήμερα κάτι οφείλει να κάνει, δεν είναι εκπτώσεις από τις αρχές της, αλλά βαθιά και έντιμη αυτοκριτική όπου και όποτε απαιτείται».
