Ο πάπας Φραγκίσκος, γνωστός για την απλότητα και τη βαθιά πνευματικότητά του, αποφάσισε να ταφεί όχι στη Βασιλική του Αγίου Πέτρου –όπου βρίσκονται οι τάφοι των περισσότερων προκατόχων του– αλλά σε μια άλλη, εξίσου ιστορική και συμβολική εκκλησία: τη Βασιλική της Santa Maria Maggiore, ή αλλιώς Παναγία του Μεγάλου Βράχου.
Πρόκειται για μία από τις παλαιότερες εκκλησίες της Ρώμης, που χρονολογείται από τον 5ο αιώνα. Η Santa Maria Maggiore είναι μία από τις τέσσερις παπικές βασιλικές και συνιστά σύμβολο της αφοσίωσης στη Θεοτόκο, ενώ φιλοξενεί μοναδικά έργα τέχνης, όπως το ψηφιδωτό του Ναού της Γεννήσεως και το εμβληματικό Θυσιαστήριο της Παναγίας.
Η απόφαση του πάπα Φραγκίσκου να ταφεί εκεί συνδέεται με την ιδιαίτερη αγάπη του προς τη Θεοτόκο και την παράδοση της καθολικής πίστης. Από την πρώτη κιόλας μέρα της εκλογής του, συνήθιζε να επισκέπτεται συχνά τη συγκεκριμένη βασιλική, για να προσευχηθεί μπροστά στην εικόνα της Salus Populi Romani (Προστάτιδα του Ρωμαϊκού Λαού).
Αναπόσπαστο μέρος της παράδοσης αυτής της εκκλησίας είναι ο θρύλος του “χιονιού του Αυγούστου”. Σύμφωνα με την παράδοση, τον 4ο αιώνα, ένα ευσεβές ζευγάρι ευγενών προσευχήθηκε στη Θεοτόκο ζητώντας ένα σημάδι για το πού να χτίσουν εκκλησία στη μνήμη της. Τη νύχτα της 5ης Αυγούστου, παρά το κατακαλόκαιρο, χιόνισε σε έναν λόφο της Ρώμης – γεγονός που θεωρήθηκε θαύμα. Εκεί οικοδομήθηκε η Santa Maria Maggiore, προς τιμήν του ουράνιου αυτού σημείου.
Κάθε χρόνο, στις 5 Αυγούστου, η εκκλησία τιμά την επέτειο του θαύματος με μια μοναδική τελετή: κατά τη διάρκεια της λειτουργίας, ροδοπέταλα πέφτουν από τον θόλο, αναπαριστώντας το θείο χιόνι.
Ο πάπας Φραγκίσκος, επιλέγοντας αυτό το ταπεινό αλλά γεμάτο συμβολισμούς μέρος, αφήνει πίσω του μια βαθιά πνευματική παρακαταθήκη, κλείνοντας τον κύκλο της ζωής του εκεί όπου άγγιξε πολλές φορές τη θεία χάρη.
