Δεν υπάρχει πιο ευθεία και σαφής ερώτηση από την ερώτηση «είστε υπέρ ή κατά των αγροτικών κινητοποιήσεων;». Απαντάται και με ένα ναι ή με ένα όχι ή αναλύεται το ναι ή το όχι. Αλλά είναι εξαιρετικά σαφής, καθόλου «παγιδευτική» και δόλια. Αντιθέτως, δίνει στον ερωτώμενο, ειδικά αν είναι πολιτικός, τη δυνατότητα να αναπτύξει την άποψή του για ένα μείζονος σημασίας θέμα, που απασχολεί την επικαιρότητα.
Τώρα, πώς η κ. Αποστολάκη βρήκε αυτήν την ερώτηση «μη αποδεκτή», γιατί «θυμίζει χωροφύλακα, δεν την αποδέχομαι», μόνο η ίδια μπορεί (;) να απαντήσει. Η χθεσινή ερώτηση του συναδέλφου από την ΕΡΤ προς τη βουλευτή του κόμματος της αξιωματικής αντιπολίτευσης δεν ήταν μόνο σαφής και καθαρή. Ηταν και επιβεβλημένη. Να μην ξέρει ο πολίτης ποια είναι η θέση της βουλευτού και κατ’ επέκταση του κόμματός της για ένα μείζον θέμα; Αν δεν την έκανε, τότε δεν θα είχε κάνει καλά τη δουλειά του.
Ο κ. Παπαχλιμίτζος μια χαρά την έκανε τη δουλειά του. Η κ. Αποστολάκη δεν έκανε καθόλου καλά τη δική της δουλειά. Για ποιον λόγο να καταφύγει στην δίκη προθέσεων; Γιατί να προσπαθήσει να «ερμηνεύσει» μια ερώτηση, η οποία δεν χρειάζεται την παραμικρή ερμηνεία; Γιατί να προσπαθήσει να «αποκαλύψει» πού κατά τη γνώμη της το πήγαινε ο δημοσιογράφος; Χρησιμοποιώντας μάλιστα και φρασεολογία παλιακή από τότε που υπήρχαν χωροφύλακες και ήταν χουντικής νοοτροπίας.
Πίσω από το εντελώς αδικαιολόγητο και άκομψο ύφος της Μ. Αποστολάκη, δεν μπορεί να κρυφτεί η πραγματική της πρόθεση, να μην απαντήσει στην ερώτηση. Το γιατί είναι προφανές. Αν απαντούσε ναι είμαι υπέρ, θα πήγαινε απέναντι στους πολίτες οι οποίοι είτε ταλαιπωρούνται από τις κινητοποιήσεις είτε δεν τις εγκρίνουν ως μορφή διεκδίκησης σε βάρος του κοινωνικού συνόλου. Αν απαντούσε όχι είμαι κατά, θα έβαζε απέναντί της τους αγρότες, οι οποίοι στη λογική του ΠΑΣΟΚ μπορεί να δώσουν τη «μία ψήφο παραπάνω» και την εκλογική… νίκη.
Οπότε τι έκανε η κ. Αποστολάκη; Προτίμησε να είναι «και με τον αστυφύλαξ και με τον χωροφύλαξ».
