Σε έντονα επικριτικό τόνο σχολιάζεται η δήλωση της Μαρίας Καρυστιανού ότι «θέλει να κυβερνήσει το κίνημα των πολιτών», με πολλούς να επισημαίνουν πως πρόκειται για αόριστο σύνθημα χωρίς θεσμικό βάθος.
Η διακυβέρνηση μιας χώρας δεν μπορεί να στηριχθεί σε γενικόλογες διακηρύξεις, ούτε σε συναισθηματική φόρτιση, αλλά απαιτεί σχέδιο, εμπειρία, θεσμική γνώση και ευθύνη.
Η επίκληση ενός «κινήματος» χωρίς σαφές πρόγραμμα, ιεράρχηση προτεραιοτήτων και μηχανισμούς λογοδοσίας δημιουργεί περισσότερα ερωτήματα παρά απαντήσεις, ενώ ενέχει τον κίνδυνο να μετατραπεί ο δημόσιος διάλογος σε επικοινωνιακό υποκατάστατο πολιτικής.
Σε μια περίοδο αυξημένων προκλήσεων, η χώρα χρειάζεται ρεαλισμό και σοβαρότητα, όχι πειράματα με την εξουσία.
