Στα 11 δισ. ευρώ εκτοξεύεται πλέον ο λογαριασμός του τρίτου Μνημονίου. Στα 5,7 δισ. ευρώ που έχει ήδη προγραμματίσει το υπουργείο Οικονομικών για τη διετία 2015-2016, οι δανειστές έχουν προσθέσει άλλα 5,3 δισ. ευρώ, ανακαλύπτοντας κενό για το 2016 και αυξάνοντας το κενό για το 2017-2018 στα 3,5 δισ. (2% του ΑΕΠ) αντί του 1,8 δισ. που προβλεπόταν στο τρίτο Μνημόνιο.
Το χειρότερο είναι ότι η κυβέρνηση έχει σε αυτή τη χρονική φάση δύο επιλογές: την κακή και τη χειρότερη. Η κακή είναι να ξεχάσει τις κόκκινες γραμμές σε όλες τις βασικές μεταρρυθμίσεις και να ψάξει νέα μέτρα για να κλείσει το κενό. Τη χειρότερη περιγράφει με απόλυτη ακρίβεια αυτό που ζήσαμε το πρώτο εξάμηνο του 2015.
«Ανταλλάγματα»
Η κακή λύση έρχεται με κάποια «γλυκαντικά» που αφορούν την επαναφορά από την ΕΚΤ της παρέκκλισης (waiver) για τα ελληνικά ομόλογα και της αποδοχής τους ως εγγυήσεων για τη χρηματοδότηση των ελληνικών τραπεζών. Αυτό σημαίνει μείωση του κόστους χρηματοδότησης των ελληνικών τραπεζών από το 1,5% που έχουν σήμερα από τον ELA στο -0,04%.
Επίσης υπάρχει η υπόσχεση για την ένταξη της Ελλάδας στο μηχανισμό ποσοτικής χαλάρωσης (QE) που θα προσφέρει μέσω της αγοράς κρατικών τίτλων ενέσεις ρευστότητας ύψους 7-8 δισ. ευρώ στην καλύτερη περίπτωση.
