Η εμφάνιση του Αλέξη Τσίπρα, το βράδυ της Κυριακής στην Κουμουνδούρου, ήταν αποκαρδιωτική. Δεν υπήρχε τίποτε από τη λάμψη ενός ανθρώπου που ήρθε ως κομήτης στο εν Ελλάδι πολιτικό σύστημα. Μόνο ήττα και συντριβή, συναισθήματα που αποτυπώνονταν στο πρόσωπο του πρωθυπουργού.
Αυτό, βεβαίως, είναι απολύτως ανθρώπινο, ιδίως όταν δεν το περιμένεις σε αυτό το εύρος. Από εκεί και πέρα, όμως, αρχίζει η πολιτική. Ο πρωθυπουργός, σαν να μην πέρασε μια μέρα από την προεκλογική περίοδο, το συνέχισε από εκεί που το άφησε. Η γλώσσα ίδια: «για τους πολλούς», η ΝΔ θα ξηλώσει ό,τι καλό έχει κάνει η κυβέρνηση και το αποτέλεσμα της δίνει την ευκαιρία να το κάνει κ.ο.κ.
Ο κ. Τσίπρας είναι πλέον εξαιρετικά προβλέψιμος. Ακόμα και η απόφαση να πάει σε εκλογές ήταν λογικά προβλέψιμη με αυτό το εύρος της διαφοράς. Και όσα είπε είναι τα ίδια διλήμματα με αυτά που δεν δούλεψαν και τον οδήγησαν σε ήττα. Οι «πολλοί», οι συνταξιούχοι, οι ελεύθεροι επαγγελματίες, αλλά και οι νέοι, οι «πρωτάρηδες» της κάλπης, στήριξαν πλειοψηφικά τη ΝΔ.
Τώρα, ο πρωθυπουργός τι θα κάνει; Αν συνεχίσει με την ίδια ρητορική, κινδυνεύει να χάσει με πάνω από 10%. Θα πρέπει, άρα, να βρει κάτι καινούργιο να λέει, μπας και θέλει κάποιους πολίτες που ψήφισαν μικρότερα κόμματα. Μπορεί; Η λογική λέει ότι, αν μπορούσε, θα το είχε ήδη κάνει.
Ο εξ απορρήτων
