Κανείς δεν κατάλαβε στην πραγματικότητα γιατί ο ΣΥΡΙΖΑ δεν ψήφισε την Ελληνογαλλική Συμφωνία. Επικαλέστηκε δύο επιχειρήματα: το ότι δεν καλύπτει την υφαλοκρηπίδα και την ΑΟΖ, αλλά και ότι…Έλληνες φαντάροι θα πάνε στο Σαχέλ.
Αμφότερα τα επιχειρήματα είναι αστεία. Αρχικά, όταν η ρήτρα αμοιβαίας αμυντικής συνδρομής αναφέρεται σε επικράτεια, αυτή περιλαμβάνει γη, αέρα και θάλασσα. Μα δεν καταλαβαίνουν ότι αν βληθεί ένα ελληνικό πλοίο, και εκτός των 6 μιλίων να είναι, πρόκειται περί φορέα κυριαρχίας; Το πλοίο είναι κυριαρχία, όχι το νερό, ούτε το υπέδαφος. Αυτά είναι κυριαρχικό δικαίωμα, αλλά μάλλον ορισμένοι θέλουν επιστροφή στην εισαγωγή στις διεθνείς σχέσεις.
Όσο για το Σαχέλ, τι να πει κανείς; Πιστεύουν ρεαλιστικά ότι την επομένη της συμφωνίας η Ελλάδα θα στείλει καραβιές φαντάρων και θα γυρίσουν πίσω καραβιές φερέτρων; Μα δεν καταλαβαίνουν ότι πρόκειται για μια δυνητική προοπτική, σε ένα υπό-άρθρο της συμφωνίας που μπορεί να ενεργοποιηθεί, μόνο αν απειλείται η εδαφική ακεραιότητα της Γαλλίας;
Στο χωριό μου, πάντως, λέγανε ότι όποιος δεν θέλει να ζυμώσει, δέκα μέρες κοσκινίζει. Και ο ΣΥΡΙΖΑ αποφάσισε να μεταβληθεί σε ιδανικό αυτόχειρα και να διαφοροποιηθεί σε μια συγκυρία που δεν θα έπρεπε κανείς να εκφεύγει της εθνικής γραμμής. Κυρίως γιατί ο ΣΥΡΙΖΑ ξέρει ότι, αν ξανακερδίσει τις εκλογές, όχι απλά δεν θα αλλάξει ούτε κόμμα από τη συμφωνία, αλλά θα ομνύει στην καλή της εφαρμογή.
Ο εξ απορρήτων
