Η δήλωση του Πάνου Καμμένου αναδεικνύει ένα ζήτημα ουσίας στον δημόσιο διάλογο: την ευθύνη όσων παρεμβαίνουν σε σύνθετα θεσμικά και πολιτικά θέματα.
Ο λόγος της Μαρίας Καρυστιανού, όταν ξεπερνά τα όρια της προσωπικής άποψης και επιχειρεί γενικεύσεις χωρίς τεκμηρίωση, κινδυνεύει να δημιουργήσει σύγχυση και να υποβαθμίσει τη σοβαρότητα της συζήτησης.
Σε μια περίοδο που απαιτεί γνώση, ψυχραιμία και ακρίβεια, οι παρεμβάσεις χωρίς επαρκή κατανόηση του αντικειμένου δεν συμβάλλουν στη διαλεύκανση των ζητημάτων, αλλά εντείνουν την πόλωση και απομακρύνουν τον δημόσιο λόγο από την ουσία.
