Σε μια συγκλονιστική συνέντευξη, η δημοσιογράφος Ρένα Κουβελιώτη μιλά για την περιπέτεια της υγείας της, τη μάχη της με τη συρρίκνωση εγκεφάλου.
Μιλώντας στην εφημερίδα “ΤΑ ΝΕΑ”, η Ρένα Κουβελιώτη αναφέρει μεταξύ άλλων πώς εντόπισε το πρόβλημα της υγείας της, λέγοντας ότι “το κατάλαβα μέσω των κρίσεων που είχα, οι οποίες ευτυχώς διαρκούν πολύ λίγο. Για κάποια λεπτά πέφτει μαύρο. Δεν χάνω τις αισθήσεις μου, αλλά όλα μού είναι άγνωστα, σαν να τα βλέπω πρώτη φορά. Αν τύχει και είμαι στο αυτοκίνητο ανάβω αλάρμ και σταματάω στην άκρη, Ευτυχώς- και δεν μπορώ να γνωρίζω γιατί- θυμάμαι αυτή την κίνηση: να μειώσω ταχύτητα, να πατήσω φρένο και να σταματήσω το αυτοκίνητο. Ίσως λειτουργεί η αίσθηση της αυτοσυνήρησης. Αλλά όλα σβήνουν. Είναι στιγμές που δεν θυμάμαι τίποτα. Ούτε αν είμαι άντρας ή γυναίκα. Κοιτώ τα χέρια μου και έτσι αντιλαμβάνομαι το φύλο μου”.
Περιγράφοντας πως βιώνει μια κρίση, η ίδια επισημαίνει “είναι μερικά λεπτά που είμαι τελείως μόνη. Δεν υπάρχει ταυτότητα, δεν υπάρχουν συγγενείς, παιδιά, φίλοι, δεν υπάρχει προορισμός δεν υπάρχει παρελθόν. Φοβάμαι πάρα πολύ. Είναι σαν ελεύθερη πτώση που δεν δεν ξέρεις τι υπάρχει από κάτω. Έχω σκεφτεί πολλές φορές ότι αυτή τη μοναξιά βιώνουν και εκείνοι που ανοίγουν την πόρτα του σπιτιού τους και χάνονται. Αυτή η λαθραία ματιά στο συναίσθημά τους είναι τρομακτική”.
Σε ερώτηση για το τι δεν θα ήθελε με τίποτα να ξεχάσει, η Ρένα Κουβελιώτη απάντησε: “Εννοείται ο,τιδήποτε έχει να κάνει με τα παιδιά μου. Δεν υπάρχει τίποτα πιο πολύτιμο για εμένα. Φυσικά δεν θα λυπηθώ αν χάσω τις απογοητεύσεις που έχω ζήσει. Δεν θα ήθελα να αισθανθώ ξανά αρνητικά συναισθήματα. Ναι αυτά θα ήθελα να σβηστούν”.
