Για τους γονείς που χάνουν τα παιδιά τους δεν υπάρχει λέξη. Καμία γλώσσα δεν έχει βρει ακόμη όρο να περιγράψει αυτό το κενό. Γι’ αυτό και σιωπώ μπροστά σε χαροκαμένους γονείς. Όμως
Το 2025 φεύγει αφήνοντας πίσω του μια κοινωνία κουρασμένη, αλλά όχι πιο σοφή. Μάθαμε να μιλάμε όλοι ταυτόχρονα και να ακούμε ελάχιστα. Να απαντάμε πριν καν καταλάβουμε τι ειπώθηκε. Να διαλέγουμε πλευρά
Υπάρχουν κανόνες που δεν αλλάζουν, όσο κι αν το επιθυμεί η συγκυρία. Η πολιτική δεν αντέχει τα κενά και σπεύδει να τα καλύψει. Το ίδιο κάνει και η κοινωνία, συχνά χωρίς δεύτερη
Η πολιτική δεν είναι θέατρο, κι όμως οι πλατείες και τα τηλεοπτικά στούντιο έχουν μετατραπεί σε σκηνές. Εκεί όπου ο αιρετός δεν λογοδοτεί, αλλά «παίζει ρόλο», όχι του ηγέτη, αλλά του λαϊκού
“Μη φεύγετε κυρία Κωνσταντοπούλου, σας παρακαλώ! Καθίστε να συνεχίσουμε τη συζήτηση! Θα σας ρωτάω ότι θέλετε! Μη φύγεις Ζωή, θα φαρμακωθώ!” Και κάπως έτσι ,όπως έγινε σήμερα, θα έρθει η στιγμή που
Ο Πάνος Καμμένος μίλησε για τα 57 θύματα των Τεμπών αλλά και τη ρύθμιση για τον Άγνωστο Στρατιώτη. Τί λέει για τη δημιουργία ενός νέου κόμματος με τη σύζυγό του.
Όμοιος ομοίω αεί πελάζει (Πλάτων) Είδε ο Gypsy τη γενιά του και αναγάλλιασε η καρδιά του (δημώδες) Η ισχύς εν τη ενώσει (Αίσωπος) … Ξεκινάμε με μια κοινωνιολογική – ιστορική παρατήρηση: Οι
“Επιστροφές καταστροφές” τραγούδησε κάποτε ο Πασχάλης Τερζής. Ήταν χάρμα ιδέσθαι, να βλέπεις λεβεντάθρωπους να το χορεύουν μετρημένα και μυσταγωγικά. Στην πολιτική, αλλάζουν τα πράγματα. Συχνά,τα…ζειμπέκικα είναι επιβλαβή και οι ..επιστροφές, κυριολεκτικά καταστροφές!
Ο τίτλος συνοψίζει τη συνήθη συμπεριφορά το εκλογικού σώματος στις εκλογικές αναμετρήσεις. Εξαίρεση αποτέλεσαν οι εκλογές του 2023 όπου επικράτησε η παραλλαγή «ψηφίστε εμάς για να μην επιστρέψουν οι προηγούμενοι που ήταν
Ο Νίκος Πλακιάς πήρε θέση για την πρόταση Κοτζιά-Ακρίτα, να κατέβει στις εκλογές η Μαρία Καρυστιανού, την οποία συνυπογράφει η βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ, Έλενα Ακρίτα, όπως ανέφερε σε ανάρτησή της.