Επί της ουσίας της αντιμετώπισης των πυρκαγιών και της κλιματικής κρίσης, δεν γίναμε και πολύ σοφότεροι από τη συζήτηση στη Βουλή.
Αποδείχθηκε όμως για άλλη μια φορά ότι ο Μητσοτάκης δεν παίζει μόνος του μόνο στο πολιτικό σκηνικό, αλλά και μέσα στην αίθουσα της Βουλής.
Μπορεί ο μεν Μητσοτάκης να ζορίζεται χωρίς να έχει πολιτικό αντίπαλο, οι δε άλλοι επιστρατεύουν την αοριστολογία και την μπουρδολογία για ένα εξαιρετικά συγκεκριμένο και φλέγον θέμα.
Έτσι θα πάμε τα επόμενα χρόνια, αγαπητοί μου. Ο Μητσοτάκης θα έρχεται αντιμέτωπος με μια πραγματικότητα που θα γίνεται όλο και πιο δυστοπική, την οποία θα καλείται να αντιμετωπίσει και να αντιστρέψει χωρίς να έχει τον φόβο του πολιτικού κόστους.
Γιατί, ακόμα κι αν η ΝΔ θα χάνει ποσοστά από τη διαχείριση της εξουσίας, δεν θα υπάρχει κανένας να τα εισπράξει.
Οπότε πρέπει όλα να τα περιμένουμε. Από την πιθανότητα ο Κυριάκος να κυβερνά μέχρι να βαρεθεί ανεξαρτήτως αποτελεσμάτων ελλείψει αντιπάλου, ως την πιθανότητα να σκάσει μύτη ξαφνικά κανένας άγνωστος γυαλιστερός τυχάρπαστος και να έρθουν τα πάνω – κάτω.
Θα πείτε, «κάτσε να δούμε τι θα γίνει στον Σύριζα και μετά μιλάς». Διότι αν βγει ο Κασσελάκης δεύτερος, θα γίνει της κακομοίρας εκεί μέσα, άλλο κόμμα θα είναι αυτό που θα προκύψει. Κι εκείνα τα περί ενότητας που διατυμπάνιζαν ως προχθές, ξεχάστε τα. Αλλά ούτε και το ΠΑΣΟΚ μοιάζει ικανό να εισπράξει κάτι, είτε από τον Σύριζα είτε από την ΝΔ. Μιζεροκατάσταση κι εκεί. Τελικά ο Κυριάκος θα αναμετριέται μόνο με τον εαυτό του και θα προσπαθεί να λύσει τον γρίφο «τι σημαίνει πολιτικό κόστος στην εποχή μας;». Θα βρει απάντηση λέτε;
