Την ώρα που γράφονται αυτές οι γραμμές τα αποτελέσματα του δημοψηφίσματος είναι για το «Ναι» 51,4 και για το «Όχι» 48,6 , με το «Ναι» να πέφτει συνεχώς και το «Όχι» να ανεβαίνει. Με βάση τα στοιχεία που έχουμε έως τώρα οι μεγαλύτερες αστικές περιοχές της Τουρκίας (Κων/πολη, Σμύρνη) καθώς και οι περιοχές που είναι σε άμεση επαφή με την δύση στήριξαν το «Όχι». Αξιοσημείωτο, αν και αναμενόμενο, είναι ότι το «Όχι» επικράτησε με απόλυτη πλειοψηφία στην Κουρδική Ανατολία. Το «Ναι» επικρατεί στις περιοχές της κεντρικής Τουρκίας που είναι λιγότερο οικονομικά ανεπτυγμένες και ακραιφνώς μουσουλμανικές. Αυτό μας δείχνει ότι από αύριο θα έχουμε να κάνουμε με τρεις Τουρκίες, την μουσουλμανική Τουρκία του Ερντογάν, την κοσμική Τουρκία της Κων/πολης και της Σμύρνης και φυσικά με τις Κουρδικές Περιοχές της Ανατολίας.
Ο Ερντογάν φαινομενικά είναι παντοδύναμος, θα προσπαθήσει με διάφορους προκλητικούς θεατρινισμούς εναντίον των «εχθρών της Τουρκίας» να συσπειρώσει όσους μπορεί να συσπειρώσει. Στο πλαίσιο αυτό θα γίνει ποιό προκλητικός έναντι της Ελλάδας και ο πόλεμος προπαγάνδας όσο πλησιάζουμε προς το καλοκαίρι θα ενταθεί. Δεν τον παίρνει να κάνει πολλά πράγματα αλλά πρέπει να ξέρουμε ότι θα θελήσει να οδηγήσει την κατάσταση όσο μπορεί προς τα άκρα.
Με αυτήν την τακτική δεν θα καταφέρει να κάνει και πολλά και αυτό που φοβάται περισσότερο από όλα θα είναι πλέον μονόδρομος και μιλάμε για την ομοσπονδοποίηση της Τουρκίας, που θα είναι η έσχατη λύση για να αποφευχθεί ο διαμελισμός της. Είπαμε ότι τα αποτελέσματα του δημοψηφίσματος πιστοποίησαν την ύπαρξη τριών Τουρκιών που δεν ξέρουμε κατά πόσο θα συνυπάρξουν αρμονικά στο μέλλον.
Πρέπει να θεωρήσουμε ότι οι περιοχές που ψήφισαν «Όχι» στο δημοψήφισμα θα στήριζαν μία ενδεχόμενη ανατροπή του πρόεδρου Ερντογάν στο μέλλον. Άρα με βάση αυτόν τον συλλογισμό το μόνον που κατάφερε ο σουλτάνος με το δημοψήφισμα είναι το να χαρτογραφήσει τα εδάφη των αντιπάλων του μέσα στην χώρα του. Ο Ερτογάν είναι ο «παντοδύναμος σουλτάνος» αλλά πολύ λίγοι σουλτάνοι στην ιστορία έχασαν ειρηνικά την εξουσία.
